"Ендеше, ең алдымен, барлық адамдар үшін дұғалар, өтініштер, шапағат етулер, алғыс айтулар жасалсын деп өтінемін" (1 Тім 2:1). Әлі құтқарылмағандар үшін дұға етуіміз қаншалықты маңызды. Көршілеріңіз немесе жұмыстағы әріптестеріңіз үшін дұға етесіз бе? Имансыздар сізді көргенде тамағыңыз үшін алғыс айтқанда ұялмаңыз. Бұл олармен әңгімелесуге мүмкіндік болуы мүмкін.
Біздің ортамыздағы адамдар біздің олардың жандарына алаңдайтынымызды көруі керек. Егер олар бізден шынайы сүйіспеншілікті көрсе, Иеміз оны оларды тәубеге келтіру үшін қолдануы мүмкін.
Міне, көп жыл бұрын Шотландияда болған оқиға:
Гебридтерге танымал миссионер Джон Г. Патонның әкесі, кішкентай шотланд үйінде түнделетіп, ауылындағы және әлемдегі құтқарылмағандар үшін дауыстап шапағат етіп, дұғада күшті болды.
Ауылдағы ең азғын, күнәкар әйел қайта-қайта айтқандай, оны суицид пен тозақтан сақтап қалған жалғыз нәрсе – қысқы түндерде кейде Патон үйінің терезесіне жақындап, Патон мырзаның дұға етіп жатқанын естуі еді. Ол оның Құдайдан "күнәкарды зұлым жолдарының қателігінен айналдырып, оны Құтқарушының тәжі үшін асыл тас сияқты жылтыратуын" сұрағанын естіді.
Ол Патон мырзаның жүрегіне салмақ салғанын түсінді және Құдай оны ренжітпейді деп сенді. Бұл ой, ол айтқандай, оны тозақтан сақтап қалды және ақырында оны тәубеге және күнәнің кешірілуіне әкелді.
Дж.П.С.
