Біз Иеміздің Өзінің даңқы үшін пайдалануға сеніп тапсырған нәрсесімен не істеп жатырмыз? «Мен келгенше сауда жасаңдар», - деді Ол бізге (Лұқа 19:13). Дана патша Сүлейменнің нақыл сөздері Ол қайтып келгенше, Ол бізге берген нәрсені максималды пайда мен табыс үшін қалай пайдалану керектігі туралы практикалық нұсқаулар береді. Осылардың бірін қарастырайық.
Көптеген исраилдіктер фермерлер болған. Олар малдарын және отбасыларын тамақтандыру үшін өз жерлерінде арпа мен бидай өсірген. Адам дайындалған егістігі арқылы алға-артқа жүріп, өткен жылғы егіннің бір қап дәнін алып жүріп, уыстап-уыстап шашып, жерге біркелкі таратқан. Дән өніп, өсіп, пісіп, уақытында егілгеннен отыз, алпыс немесе жүз есе көп өнім берген.
Фермер қарастыруы керек мәселе – өткен жылғы дәннің қаншасын егу керек, және келесі егінге дейін қаншасын тамаққа немесе сатуға қалдыру керек. Біздің аятымыз оның егістігіне тұқым ретінде шашқан дәні әлдеқайда көп өнім беретінін айтады. Егер ол өзіне қажеттіліктен артық сақтықпен қалдырса, егін жинау кезінде көп әлеуетті пайданы жоғалтады. Ол шашқан нәрсені лақтырып тастаған жоқ! Ол оны сеніммен екті, Құдайға Оның мол батасы үшін – күн сәулесі мен жаңбыр және мол егін үшін қажетті барлық нәрсе үшін сенді.
Бұл өмірдегі маңызды қағида! 2 Қорынттықтарға 9:6-да бұл біздің Жаратқан Иеге берген садақамызға қатысты қолданылады: «Кем егетін адам кем орады, ал мол егетін адам мол орады». Бізді жігерлендірейік: біз Жаратқан Иеге берген нәрсе босқа кетпейді. Ол біздің қажеттіліктерімізді қамтамасыз етеді, біз егетін тұқымды көбейтеді және Оның даңқы үшін біздің әділдігіміздің жемістерін арттырады.
