Ізгі хабар – 2016 жылғы қазан – Рақым мен Ақиқат журналы
Ұрланған Киелі кітап
Мэридің Киелі кітабы оған ерекше қымбат еді. Ол марқұм анасының сыйлығы болатын, сондықтан Мэри бұл Киелі кітапты басқаларынан артық жақсы көрді. Ол оны ұзақ уақыт қолданған; онда көптеген үзінділер мен тараулар белгіленген, және басқа да сүйікті жерлері бар еді, сондықтан ол өзінен-өзі ашылатын сияқты көрінетін. Ең бастысы, ол Киелі кітаптың көп бөлігін жексенбілік мектеп сыныбына оқып берген және көптеген адамдар оның шындығын қабылдаған. Оған бұл ерекше батамен келгендей көрінді.
Енді біреу оны ұрлап кетті! Оның құнынан бірнеше есе артық сыйақы ұсынылды, бірақ ешкім оны қайтармады. Оның сыныбындағы кейбіреулер жаман және дөрекі болса да, ол ешкімнің Киелі кітабын ұрлайды деп ойламады. Бірақ ол жоғалып кетті, және ол оның қолына түскен адамға батасын берсін деп дұға етті.
Соғыс басталды, және Мэри әскери госпитальда медбике болды. Қорқынышты шайқастан кейін көптеген жаралы және өлім аузындағы ер адамдар сол госпитальға жеткізілді. Мэри олардың арасынан өтіп бара жатқанда, оны таныған біреуге келді, бірақ ол оны танымады. Ол оған атын айтып: «Мен сіздің Киелі кітабыңызды ұрлаған баламын. Мен оны жай ғана көңіл көтеру үшін істедім. Бірақ сіз оны қаншалықты жақсы көретініңізді айтқанда, мен тұншығып қала жаздадым. Егер мен оны алмағанда, бәрін берер едім; бірақ мен істеген ісімді мойындауға тым мақтаншақ болдым. Содан кейін мен оны қайтарсам, сыйақы үшін істегендей болып көрінеді деп ойладым. Көп ұзамай мен кетіп қалдым. Мен өте жаман болып өстім, бірақ Киелі кітапты сақтадым, бір кездері оны сізге жібере аламын және сіз менің оны алғанымды білмейсіз деп ойладым. Көп ұзамай мен әскерге жазылдым. Мен үш жыл ішінде бәрінен өттім. Мен батыл деп саналдым, қауіпті миссияларға жіберілдім және тұтқынға алындым. Қашып шыққаннан кейін, біздің шептерге оралғанда аш болдым.
«Сол Киелі кітап мені үнемі мазалады. Мен оны ұстап тұрып, кез келген адамның мені батыл деп атауына рұқсат беруді жаман сезіндім. Мен сіздің қайда екеніңізді табуға тырыстым, бірақ содан кейін мен сол Киелі кітапты қарауды бастадым. Кейде оны ашқанда, мен Өсиеттерге бет бұрдым және ол менің бетіме жарқ еткендей болды: «Ұрлық жасама». Содан кейін ол Иеміздің дұғасына немесе мынадай аяттарға ашылатын: «Жүрегі тазалар бақытты», «Сұраңдар, сонда аласыңдар», «Адамдардың сендерге не істегенін қаласаңдар, соны істеңдер». Әр жолы оны шығарғанда, ол уағыз айтып, мені мазасыздандырды. Бірде мен оны өртеп жіберемін деп ойладым, бірақ бұл қанағаттандырмайтынын көрдім. Мен кінәмді мойындап, Кітапты қайтармасам, ешқашан бақытты болмайтынымды білдім.
«Сізді таба алмағандықтан, мен капитаныма айтамын деп ойладым. Мен оған ұрланған Киелі кітапты ұстап тұрып, өзімді адал адам ретінде көрсетуім жаман екенін айттым. Капитан дөрекі, дінге сенбейтін адам еді. Ол жай ғана күлді, менің оны алғаным ұятсыз әрекет екенін айтты, бірақ ол басқа кітаптардан артық емес еді. Мен одан жақсырақ білдім және оны бұрынғыдан да көп оқыдым. Көп ұзамай мен барлық күнәларымды мойындап, кешірім сұрап Иеміз Исаға дұға ете бастадым. Ол мені естіді. Содан кейін мен капитан үшін дұға еттім.
«Кеше мені атқанда, ол маған келіп, мені жоғалта алмайтынын айтты. Мен оған Киелі кітапты қалтамнан шығаруын айттым – менің екі қолым да атылған еді. Ол оған қамқорлық жасауға уәде берді және егер ол сізді таба алса, бәрін айтып, оны сізге қайтаруға уәде берді. Ол шайқасқа қайта оралуға мәжбүр болды, бірақ Иеміз оны мені басқарғандай басқарады. Ол сол үзінділерді табады. Құдай оған батасын берсін». Осы дұғамен сарбаз соңғы демін шығарды.
Жылдар өтті. Мэри, туған қаласына оралып, көше жастары үшін жұмыс істеп, дұға етті. Дұғаға жауап ретінде көптеген адамдар өлім аузындағы сарбаз бен Киелі кітаптың оқиғасынан әсер алды.
Бір жексенбіде «Полковник» деген атпен танымал евангелист сол қалаға келіп, Мэри сабақ берген балаларға сөз сөйледі. Ол өзінің дінге келуінің қарапайым оқиғасын айтып, оның бір сарбаз бен оның Киелі кітабына байланысты екенін айтты. Ол қалтасынан оқ тиген және қанға боялған кітапты шығарып, жоғарыдағы тарихты баяндады. «Жастар, сол сарбаздың дұғасы мен осы Киелі кітап мені жаман, дөрекі адамнан кішіпейіл сенушіге және Иеміздің қызметшісіне айналдырды. Олар менің барлық уағыздарымнан гөрі көп адамды Мәсіхке әкелудің құралы болды. Мен бұл Киелі кітаптың иесін ешқашан таба алмадым, дегенмен оның аты мұнда анық жазылған: Мэри». Сол кезде көптеген адамдар өздерін ұстай алмай, айқайлады: «Міне ол! Бұл оның Киелі кітабы! Ол бізге бәрін айтып берді».
Мэри Құдайға оның бұрыннан істеген істері үшін алғыс айтты, және оның баталы жұмысы ешқашан аяқталмасын деп дұға етті. Біз сізге Киелі кітаптың сіздің өміріңізді мәңгілікке қалай өзгерте алатынын айта аламыз, дәл осы оқиғадағы ер адамдар сияқты.
1951 жылғы мамырдағы «Рақым мен Ақиқат журналынан» бейімделген
