Жохан 8:51-де Иеміз Иса Өзінің сөзін сақтаған адам өлімді көрмейді дейді. Жохан 14:3-те Иеміз Иса: «Мен қайта келіп, сендерді Өзіме аламын», – дейді. Осы екі жазбаға сүйене отырып, «өлімді көрмеу» тіркесі христиан қайтыс болғанда, өлімді көрмей, керісінше Иеміз Исаны көреді дегенді білдіруі мүмкін бе? Егер солай болса, онда Иеміз қолданатын тіркесте өлім тұлғаландырылған. Бұл мүмкін бе?
Уинстон Хатт
Қымбатты бауырлас,
Киелі жазбаларда әулиелердің өлімге баруын сипаттау үшін негізінен екі өрнек қолданылатынын айтқым келеді:
Өлімнің Киелі жазбадағы өрнектерін түсіну
«Өлімді көру»
Бұл Лұқа 2:26-да да кездеседі, мұнда бұл өрнек біз оның шағуының үстемдігіне куә болатынымызды көрсетуі мүмкін. Менің ойымша, Жохан 8:51 екінші өлімге қатысты (Қайта өрлеу 20:14 қараңыз).
«Өлімнің дәмін тату»
Әсіресе, біз мұны Иеміздің Қасиетті Таудағы өзгерісіне дейінгі үш Інжілде көреміз (2 Петір 1:18 қараңыз). Менің ойымша, бұл күнәнің сұмдығын сіңіру қажеттілігін көрсетеді (Римдіктерге 5:12).
Мәсіхтің өлімінде біз оның өлімді көргенін оқымаймыз, бірақ онымен бетпе-бет келіп, оны жойғанын (2 Тімөтеге 1:10) және осылайша оған толық үстемдік еткенін (Аян 1:18) оқимыз. Сондай-ақ, оның өлімнің дәмін татқаны туралы ешқандай сілтеме жоқ, бірақ ол әркім үшін өлімнің дәмін татты (Еврейлерге 2:9). Тек Мәсіх қана күнәнің сұмдығын және оның бүкіл жаратылысқа өлім мөрін басқан дағын толық түсіне алды.
Иманды адамның өлім тәжірибесі
Осыны айта келе, енді иманды адам күнәнің жалақысының нәтижесінде өлмейтінін түсіну қызықты, өйткені Мәсіх оларды біз үшін төледі, бірақ енді бұл Құдайға даңқ мәселесі (Жохан 21:19). Шынында да, әулиелер үшін Киелі жазбалар бізге «Исада ұйықтағандарды» (1 Салоникалықтарға 4:14) деген жаңа өрнекті ұсынатынын білу жігерлендіреді, кейбіреулердің айтуынша, түпнұсқада бұл ұйықтатуды білдіреді, бұл бізді өлім арқылы Өзіне әкелетін мейірімді Құтқарушының әрекеті. Оның есіміне мадақ болсын.
Өлімді бөлу және тұлғаландыру ретінде
Қорытындылай келе, Құдай сөзінде өлім жиі бөліну жағдайы ретінде сипатталады, бірақ кейбір жағдайларда өлім тұлғаландырылады. Мысалы, Әйүп 18:14-те ол «қорқыныштың патшасы» және Мәсіх бізді Өзіне әкелуге келгенде әулиелер өлімге қарата айтады:
Уа, өлім, сенің шағуың қайда? (1 Қорынттықтарға 15:55)
және бұрын сол тарауда (25-26-аяттар) біз оның Мәсіх жоятын соңғы жау болатынын түсінеміз.
Забур жыршысының жариялағаны таңқаларлық емес:
Иә, өлім көлеңкесінің алқабынан өтсем де, еш зұлымдықтан қорықпаймын (Забур 23:4)
Мәсіхтегі көп сүйіспеншілікпен
Ж.А.
