Біздің қуанышымыздың контексті
Забур 113-118 Пасха Хаггадасының маңызды бөлігі болып табылады, бұл «Пасханың айтылуы» немесе «тарихы» дегенді білдіреді. Олар Пасха мерекесі кезінде айтылған. Бұл забурлар Мысырлық Халлел деп те аталды, өйткені олар Пасха қозылары сойылған кезде ғибадатханада айтылған. Әдет-ғұрыптар әртүрлі болғанымен, Забур 113-114 Пасха мерекесінің басында, ал 115-118 оның соңында айтылған.
Забур 115-118 Иса мен Оның шәкірттерінің Пасха тамағының соңында, олар Зәйтүн тауына барғанда айтқан «гимн» болуы ықтимал (Марқа 14:26). Олар біздің Иеміз айтқан соңғы забурлар болды. Осы айдағы Мақалаларды оқығанда мұны ескеріңіз.
Забур 113-118 Құдайдың Өз халқын Мысыр құлдығынан құтқарған ұлы істерінің есте қаларлық мерекесі болып табылады. Пайғамбарлық тұрғыдан, олар «әлемнің күнәсін жоятын Құдайдың Қозысының» төгілген қаны арқылы келетін құтқарылуды да көрсетеді (Жохан 1:29 NKJV). Бұл забурлар еврей отбасылық ғибадат литургиясының бөлігіне айналды және Пасха кезінде әрбір тақуа еврейдің мадақтау, ғибадат және алғыс айтуының негізгі нүктесі болды.
Бұл забурларда айтылған көптеген даңқты ойлардың ішінде 118:24 ең танымал болуы мүмкін: «Бұл Иеміз жасаған күн; біз оған қуанып, шаттанамыз». Христиандар оны жиі әр күннің басында айтады, бірақ оның контекстінде бұл нақты аят кез келген күн туралы емес, «құрылысшылар қабылдамаған тас бұрыштың басты тасы болған» (118:22) сол бір ерекше күн туралы – Иса, Құдайдың Қозысы, біздің күнәларымыз үшін өлген күн туралы.
Бұл Иеміз жасаған күн! Оған қуанып, шаттанамыз. Неге? Өйткені «Иеміз мұны істеді, және бұл біздің көзімізге таңғажайып» (118:23 NIV). Бұл біздің Пасха мерекесінің контексті.
