ДЕНСАУЛЫҚ, БАЙЛЫҚ ЖӘНЕ ДАНАЛЫҚ?
Ямайкадағы бір қымбат досым ұзақ аурудан кейін қайтыс болды. Оның отбасының азабы мені ойландырады: Құдай оны неге емдемеді? Мәсіх арқылы құтқарылғандар неге ауырсыну мен қиындықтарды бастан кешіруі керек?
Кейбіреулер емделу біздің Құдайдың балалары ретінде талап етуіміз керек дейді. Мынаны қарастырыңыз:
«Иса сіздің емделуіңізді крестте орындады – сіздің толықтығыңыз, құтқарылуыңыз, жеңісіңіз – бәрі сенім арқылы қолжетімді, дәл құтқарылу сияқты».
Күшті естіледі, солай ма? Егер Құдай бәріне құдіретті және сүйіспеншілікке толы болса, Ол бізді аурудан және кедейліктен неге құтқармас еді?
Басқа бір досым бұған толықтай сенді. Қатерлі ісікке шалдыққанда, ол мызғымас сеніммен емделуді талап етті – бірақ ол келмеді. Күмән енді: Құдайға шынымен сенуге бола ма?
Бұл сұрақтар Құдайдың табиғатына – Оның адалдығына, күшіне, сүйіспеншілігіне және еркіне қатысты. Киелі кітап аурусыз немесе кедейліксіз өмірді уәде етеді ме? Әлде Құдай – біз «сенім монеталарын» салғанда баталарды беретін ғарыштық сату машинасы ма?
Дәл сынған сату машинасы адамдарды алыстатқандай, көптеген адамдар Құдайды жалған ілімдер арқылы дұрыс түсінбегенде Одан теріс бұрылады.
Құдай бәрін бірден емдей алса да – Оның күші шексіз – Ол әрбір бала үшін, Өзінің даңқы үшін, тек біздің сенімімізге немесе мойынсұнуымызға ғана емес, ең жақсысын таңдайды.
- Петр түрмеден ғажайып түрде босатылды, ал Жак өлтірілді (Елшілердің істері 12).
- Пауыл, сенімге толы, сансыз азаптарды бастан кешірді (2 Қорынттықтарға 11:23-30).
- Стефан, Рухқа толы, өлтірілді (Елшілердің істері 7:54-59).
Құтқарылу аурудан, депрессиядан немесе кедейліктен иммунитетті уәде етпейді. Дегенмен, әрбір сынақта Құдайдың рақымы бізді қолдайды (2 Қорынттықтарға 12:9). Біз Мәсіхтің қайтып келуін күтіп, күрсінген әлемде өмір сүреміз, сол кезде:
- Біздің денелеріміз даңқты түрде өзгереді (Філіппіліктерге 3:20-21).
- Өлім жеңіспен жұтылады (1 Қорынттықтарға 15:51-54).
- Біз бұл «күрсінген жаратылысты» артта қалдырамыз (Римдіктерге 8:18-23).
Сол арада біз күн сайын нығаямыз:
«Сыртқы өзіміз тозып бара жатса да, ішкі өзіміз күн сайын жаңарып отырады». (2 Қорынттықтарға 4:16)
Пауыл сенушілерді табанды болуға шақырды:
«Көптеген қиындықтар арқылы біз Құдай патшалығына кіруіміз керек». (Елшілердің істері 14:22)
– Г. Штайдл
