СҰРАҚ: Неліктен Құдай жақсылық пен жамандықты тану ағашын Адам мен Хауа оны тауып, одан жейтінін біле тұра отырғызды?
ЖАУАП:
Құдай Өзінің жердегі бүкіл жаратылысы үстінен билік берген адамзаттан Өзі жаратқан ештеңені жасыруға тырысқан жоқ. Адам бақты бағып, күтуі керек еді. Құдай жақсылық пен жамандықты тану ағашын Едем бағының көмескі, жасырын бұрышына әдейі отырғызған жоқ. Керісінше, біз оқимыз: «Өмір ағашы да бақтың ортасында, және жақсылық пен жамандықты тану ағашы да болды» (Жаратылыс 2:9 NKJV). Бұл аят бізге оның да көз тартарлық және тамаққа жарамды ағаштардың бірі болғанын айтады. Құдайдың бұл ағаш үшін Өз мақсаты болды!
Біз Құдайдың бәрін білетін және егемен екенін ешқашан ұмытпауымыз керек. Ол Өзі қалағанын істейді, және Ол не істесе де, бәрі де ең жақсы. Ол – Құдайлық Құмырашы. Біз – саз. Ескі Өсиеттегі Еремия 18 сияқты үзінділерге сүйене отырып, Римдіктерге 9:20 біздің Оны жауапқа тартуымызға болмайтынын анық көрсетеді. Керісінше, біз бір күні Оған есеп беруіміз керек болады.
Егемен бола отырып, Ол адамға жер үстінен билік бергенде, оның әрбір жаратылысқа тән бағыныштылығын сынау үшін оған бір шектеу қойды. «Бақтағы әрбір ағаштан еркін жей аласың», – деді Құдай адамға мейірімділікпен, – «бірақ жақсылық пен жамандықты тану ағашынан жеме, өйткені одан жеген күні сен міндетті түрде өлесің». Ағаштың орналасуы адамның Жаратушысына деген бағыныштылығы мен адалдығын үнемі еске салып тұратын. Бұл Құдай тарапынан ойластырылған сынақ болды, және (бұл сұрақта айтылғандай) Құдайдың қателігі емес.
Біз жақсы білетіндей, адам сынақтан өте алмады. Шайтанның айлакер және сырттай әдемі жылан кейпінде азғыруымен, әйел жемістен алып жеді, сондай-ақ күйеуіне де берді. Құдайға бағынудың орнына, ол әйелінің сөзін тыңдауды таңдады. Шайтан – Лұқпар ретінде, Құдайдың жаратқан тіршілік иелерінің ең жоғарысы – Құдайға қарсы көтерілуді таңдаған еді. (Ишая 14:12-17 және Езекиел 28:12-19 мұны бейнелі тілмен көрсетеді.) Әйел оған алданды. Адам алданған жоқ (1 Тімотеге 2:14); сондықтан Римдіктерге 5:12-19 оны күнәнің әлемге енуіне, онымен бірге сот пен өлімді әкелгені үшін жауапты деп санайды.
Адам Құдай берген бірінші сынақтан өте алмады, және ол әрбір келесі сынақтан өте алмады. Бірақ Құдай Өзінің таңғажайып даналығы мен мейірімімен адамзат үшін әдемі бақтағы кінәсіз бақытты өмірден гөрі жақсы нәрсені мақсат еткен еді. Өз мақсатын орындау үшін, Ол Өзінің сүйікті, жалғыз туған Ұлын осы күнәмен қарғыс атқан әлемге біз үшін, үмітсіз және дәрменсіз болғандар үшін айқышта өлуге жіберді. Иеміз Иса Өз өмірінде де, өлімінде де Құдайдың еркіне толық бағынышты болып қана қоймай, біз Оған қарсы шығып, Оны қорлаған жерде Құдайды даңқтады.
Нәтижесінде, Құдай қазір Оны Құтқарушы және Ие ретінде қабылдаған әрбір адамға мәңгілік өмір ұсынады. Сондықтан Құдайдың жолдарын сұраққа қоюдың орнына, Пауылмен бірге: «О, Құдайдың даналығы мен білімінің байлығының тереңдігі! Оның үкімдері қаншалықты зерттелмейтін және Оның жолдары қаншалықты табылмайтын!» (Римдіктерге 11:33) деп айтайық.
СҰРАҚ: Неліктен Құдай ауру мен дертке рұқсат береді?
ЖАУАП:
Біз бәріміз өмірде бір кездері ауру мен дертті бастан кешіреміз. Ауру – бұл біздің жүйке жүйеміздің қалыптан тыс жағдайға жауабы; бұл дабыл сияқты. Егер дабыл жұмыс істемесе, онда біз өзімізге білмей зиян келтіруіміз мүмкін. Дерт – бұл денсаулықтың болмауы, ол жиі иммундық жүйенің әлсіреуімен байланысты. Сондықтан ауру мен дерт – бұл біздің денелеріміздің біз тап болған жағдайларға реакциясы.
Ауру мен дерт Адам мен Хауа күнә жасағанда басталды және олар күнәкар әлемдегі сөзсіз қиыншылықтың бір бөлігі (Жаратылыс 3:16-19; Жохан 16:33). Шын мәнінде, «бүкіл жаратылыс қазіргі уақытқа дейін босану ауруындағыдай күңгірлеп келеді» (Римдіктерге 8:22 NIV).
Өз заманында жер бетіндегі ең әділ адам болған Әйүп, Құдай оған ауру мен дертті бастан кешіруге рұқсат бергенде, әйелі мен шайтанға жақсы үлгі болды (Әйүп 2:6-10). Иса – ауру мен дертке қарсы күші бар жалғыз адам. Ол «әр түрлі аурулармен ауырғандарды, қатты ауырсынуды бастан кешіргендерді, жындыларға ие болғандарды, ұстамасы барларды және сал болғандарды» емдеді (Матай 4:24).
Құдай сенушілерді Өзіне ұқсас болуы үшін қалыптастыру үшін ауру мен дертке рұқсат береді (Еврейлерге 12:5-11). Олар осы кездерде наразылық білдірмеуі немесе көңілін түсірмеуі керек (1 Қорынттықтарға 10:10), бірақ қуануы керек, өйткені бұл христиандық мінезді дамытады (Жақып 1:2-4,12). Құдай оларды ауру мен дерт арқылы үйретіп жатыр, сонда олар Оған сене алады және азап шегіп жатқандарды жұбата алады (2 Қорынттықтарға 1:3-9).
Ауру мен дерттің түпкілікті шешімі біздің Құдаймен қарым-қатынасымызға байланысты, өйткені Оған сенетіндер ауру мен дерт жоқ жұмаққа барады (Лұқа 16:19-31; Аян 21:4). Жұмақтың мәңгілік даңқы сенушінің жердегі уақытша ауруы мен дертінен әлдеқайда артық (Римдіктерге 8:18; 2 Қорынттықтарға 4:17). Алайда, Құдайдың құтқару ұсынысын қабылдамағандар мәңгілікке азап шегеді.
