Иеміз Иса Бетлехем қаласында дүниеге келгенде, қала сыртында қойшылар түнде қойларын бағып жүрді. «Міне, Иеміздің періштесі олардың алдында тұрды, және Иеміздің даңқы олардың айналасын жарқыратты, және олар қатты қорықты» (Лұқа 2:9). Періштелер біздің Иеміздің туылуына қатысты оқиғаларда әр кезде пайда болғанда, адамдар қорқатынын атап өткен қызық: Мәриям (Лұқа 1:30), Жүсіп (Матай 1:20), Захария (Лұқа 1:12–13), және енді періште олардың алдында тұрғанда қойшылар қатты қорықты.
Адам мен Хауа күнә әлемге келгенге дейін қорқынышты білмеген. Иеміз Адамды шақырғанда, ол: «Мен Сенің дауысыңды бақта естідім, және мен жалаңаш болғандықтан қорықтым; және мен жасырындым» (Жаратылыс 3:10) деп жауап берді. Күнәмен бірге келген үш нәрсені атап өтіңіз: «мен қорықтым» дегенде кінә мен қорқыныш, және «мен жалаңаш болғандықтан» дегенде ұят. Күнә кінәні, қорқынышты және ұятты әкелді, және бұл әлем сол үш нәрсемен содан бері зардап шегіп келеді. Біз қасиетті Құдай алдында кінәліміз, өйткені «барлығы күнә жасады және Құдайдың даңқынан айырылды» (Римдіктерге 3:23).
Бірақ біздің Иеміздің туылуын қоршаған сөз: «Қорықпаңдар!» болды. Періштелер бұл қойшыларға: «Мен сендерге барлық адамдарға үлкен қуаныш әкелетін жақсы хабарды әкелемін» деп жариялады. Иеміз Иса Мәсіх Құдайдың сүйіспеншілігін көрсету үшін келді, және «сүйіспеншілікте қорқыныш жоқ; бірақ кемел сүйіспеншілік қорқынышты жояды» (1 Жохан 4:18).
Айқышта Иеміз Иса біздің кінәміз бен ұятымызды алды, «әділді әділетсіздер үшін, Ол бізді Құдайға әкелуі үшін» (1 Петір 3:18). Оның өлімі Оның туылуын түсіндіреді!
