Құдайдың баласы, өзінің қалыпты, дұрыс сезімдерінде, болашаққа қарайды, сол кезде барлық кедергілер жойылып, ол рухымен, жанымен және денесімен Даңқ бостандығында Иемізге ұқсайтын болады. Ол сондай-ақ күн сайын Құдайының қатысуының саналы ықыласын аңсайды және Мәсіх туралы көбірек білгісі келеді, әрі даңқ келгенге дейін Оның рахатты қарым-қатынасында өмір сүргісі келеді. Бұл, қарқындылығы әртүрлі болса да және әлемнің ықпалымен үзілсе де, Құдайлық өмірі бар әрбір адамға қатысты шындық, өйткені бір бұлақтың сулары сияқты, бұл өмірдің тілектері де өз бастауы Құдайдан шығады. Тілектердің мөлшері әр баланың іс жүзіндегі тақуалығына қарай әртүрлі болуы мүмкін және әртүрлі болады; бірақ мәңгілік өмірдің өзі, ішкі Рухтың әсерінен, Әке мен Ұлға көтеріледі.
Құдай Өз халқына Өзіне деген тілектер береді. Оның балаларына берген мәңгілік өмірі табиғи өмірге ұқсамайды, өйткені табиғи өмір біз оны алған ата-анамыздан тәуелсіз жалғасады. Әрбір адамның өз жекелігінде өзінің табиғи өмірі бар; бірақ мәңгілік өмір, әрбір сенушінің иелігі болғанымен, оның бастауымен және шығу тегімен, яғни Құдаймен тікелей байланысты. Ол біздің бастауынан бөлек өзімізде емес, ол Ұлда. «Құдай бізге мәңгілік өмір берді, және бұл өмір Оның Ұлында».
Жаңа сезімдер, жаңа уәждер, жаңа аңсаулар осы өмірге қатысты, және осылардың бәрін Құдай Өз Рухымен қолдайды. Құдай баласының адасуы, жолдан таюы, «әлемге жақындауы» – Әкеге қаншалықты құрметсіз болса да, және Құдай баласының өзіне нәтижелері қаншалықты қайғылы болса да – оның Мәсіхте мәңгілік өмірі бар екендігі туралы өзгермейтін шындықпен шатастырылмауы керек.
