Құдай Жүсіпті Мысырды ғана емес, сонымен қатар оған әділетсіз қараған ағаларын да құтқару және баталау үшін керемет түрде қолданды! Бәрі орындалғанда, ол ағаларына: «Сендер маған жамандық ойладыңдар; бірақ Құдай оны жақсылыққа айналдырды, көптеген адамдарды құтқару үшін». Жүсіптің ағаларының Жүсіпке қатысты өз жоспары болды, ал Құдай сол кезде Өзінің жоспарын жүзеге асырып жатты!
Жүсіп оқиғасының антитипі Інжілдерде кездеседі. Адамдар Иеміз Исаны өлтіруге кеңес берді (Мат. 26:3–4) және Оны «заңсыз қолдармен» айқышқа керілуге тапсырды. Дегенмен, бұл «Құдайдың белгіленген мақсаты мен алдын ала білуі» орындалды (Елшілердің істері 2:23). Шын мәнінде, еврей басшылары Пасха мезгілінен кейін өздерінің зұлым ісін іске асыруға кеңес берді, Иерусалимде мерекеге жиналған халық арасында ешқандай дүрбелең болмауы үшін. Бірақ Құдай мұны жоққа шығарды, өйткені Мәсіх Пасха Қозысы болды, және Ол мереке кезінде өлуі керек еді (Мат. 26:5; 1 Қор. 5:7). Құдай егемен; тіпті адамның жеккөрушілігі өз еркін орындағанда да, біздің мәңгілік батамыз үшін Құдайдың кеңесі тұрып, басым түсетін еді. Бұл үлкен құпия: адамның зұлым еркі Құдай тарапынан Өзінің даңқы мен біздің батамыз үшін егеменді түрде қолданылады, бірақ адам еркін қалдырылады және басқарылатын робот немесе қуыршақ емес. Жазылғандай: «Шынында да, адамның қаһары Саған мадақ болады» (Заб. 76:10).
Адам өз шешімдерін қабылдауда еркін, біз мұны күнделікті тәжірибемізден білеміз, бірақ біздің таңдауларымыз егер рақыммен жоққа шығарылмаса, әрқашан Құдайға қарсы болады. Жүсіптің ағалары оны жек көріп, өлтіруді жоспарласа да (Жар. 37:4), Құдай «олардан бұрын бір адамды жіберді» (Заб. 105:17), «көптеген адамдарды құтқару үшін» деген шындық сақталды. Мұндай Құдай біздің толық сенімімізді талап етеді.
