Забур 74-те Асафтың Навуходоносордың ғибадатхананы қиратуына қатысты шағымы бар. Ол бір кездері бір адамның Ливанға барып, балтамен ағаштарды кесіп, балғамен оларды ғибадатхананы безендіру үшін қалыптастырғаны үшін атақты болғанын айтады. Ол жойғыш қаруларды дұрыс қолданды, өйткені ғибадатхананы салу кезінде бұл құралдардың ешқайсысы үйдің ішінде қолданылмағанын есіңізде болар. Бұл забурдан біз олардың үйдің сыртында, оны салу үшін материал алу мақсатында қолданылғанын білеміз. Біздің заманымызда да Інжіл арқылы адамдарды осы әлемдегі биік орындарынан түсіріп, осылайша Құдай үйі үшін рухани материал өндіруге ықпал еткен атақты адамдар болды. Бірақ Асаф балталар мен балғалардың енді ғибадатхананың ішінде, сыртында емес, қолданылып жатқанын және басқалардың шебер жұмысының жойылып жатқанын айтады.
Адамдарды кіргізуден гөрі, оларды шығару әлдеқайда оңай. Мен жиналыстарда келіспеушілік тудырып, салдарынан адамдардың кетіп қалғанын көрудің қайғылы тәжірибесін бастан өткердім. Адамдарды дінге келтіруге және оларға Құдай үйін әдемілеу үшін материал болуға көмектесуге тырысу әлдеқайда баталы болар еді. Біздің біреуіміз туралы адамдарды қуып жібердік, бірақ оларды кіргізуге тырыспадық деп айтыла ма? Жойу немесе құру – бізге қайсысы тән?
