Жохан Інжілі Иеміз Исаны Әкесі жіберген және Оған үнемі тәуелділікте өмір сүрген Құдайдың Ұлы ретінде көрсетеді. Бұл тәуелділік Оның не істегенінде ғана емес, сонымен қатар оны қашан істегенінде де көрінеді.
2-тарауда Исаның анасы үйлену тойында шараптың таусылғанын байқады. Оның Исаның бұл туралы бірдеңе істеуі мүмкін деген жанама ұсынысын Иеміз қабылдамады, өйткені Оның уақыты әлі келмеген еді. Ол анасының жақсы ниетті ескертуін тыңдамады, бірақ Әкесінің басшылығын күтті. Дұрыс уақыт келгенде, Ол жаңа шарап беру үшін ғажайып жасады.
7-тарауда Исаның ағалары Одан Иерусалимге барып, өзін әлемге көрсетуін сұрады. Иеміз бұл тән ойлауды қабылдамауға мәжбүр болды — тағы да, Оның уақыты әлі келмеген еді. Бірнеше күннен кейін Ол Шатырлар мерекесіне барды, өйткені енді Әкесінің уақыты келген еді. Бірақ Ол «ашық емес, жасырын түрде» барды (7:10).
11-тарауда Марта мен Мәриям Иемізге ағаларының ауырып қалғанын хабарлады. Тағы да, Иеміз күтті және бірден әрекет етпеді. Екі күн өткеннен кейін ғана, Лазар қаза тапқаннан кейін, Ол Бетанияға барып, Лазарды өлімнен тірілтті.
Біз Оның мінез-құлқын бақылау және Одан үйрену артықшылығына иеміз. Құдай адамдардың ескертулерін бізге Өзінің еркін білдіру үшін қолдана алса да, біз сергек болып, аспандық басшылықты күтуіміз керек.
