3 Жосия патшалық құрған сегізінші жылы, әлі де жасөспірім шағында түп атасы Дәуіт сиынған Құдайына бет бұрып, Оның еркін сұрай бастаған еді. Содан кейін ол билігінің он екінші жылы Яһуда мен Иерусалимді биіктеу жерлердегі табыну орындарынан, жалған тәңір Ашераға бағышталған бағаналардан және ағаштан ойылып не қоладан құйылып жасалған басқа да тәңірсымақ мүсіндерінен арылта бастады. 4 Жосияның қызметкерлері оның бақылауымен Бағалға арналған құрбандық үстелдерін қиратып, солардың үстерінде орналасқан хош иісті заттар түтетілетін тұғырларды да талқандады. Олар Ашераға арналған бағаналарды және ойылып не құйылып жасалған тәңірсымақ мүсіндерін күлпарша қылып қиратып, соларға арнап құрбандық ұсынғандардың қабірлерінің үстіне шашып тастады. 5 Патша жалған тәңірлерге құлшылық еткен діни қызметкерлердің сүйектерін сол құрбандық үстелдерінде өртеткізді, әрі Яһуда мен Иерусалимді сол күнәлардың арамдығынан тазартқызды.
32 Патша Иерусалим мен Буняминдегі барлық адамдарға да бұл Келісімге мойынсұнуды бұйырды. Содан Иерусалимнің тұрғындары ата-бабаларының сиынған Құдайы — (жалғыз шынайы) Құдайдың Келісіміне сәйкес іс-әрекет ете бастады.
18 Исраилдіктердің Құтқарылу мейрамын осылай тойлауы Самуил пайғамбардың заманынан бері болмаған еді. Оған Жосия патша, діни қызметкерлер, леуіліктер, бүкіл Яһуданың және сонда болған Солтүстік Исраилдің халқы әрі Иерусалимнің тұрғындарының барлығы бірігіп қатысты. Исраилдің ешбір патшасы бұрын-соңды Жосия патша іспетті Құтқарылу мейрамын бұлай тойлаған емес. 19 Осы Құтқарылу мейрамы Жосияның патшалық құруының он сегізінші жылы өтті.
Жас кезінде Еремияны Иеміз пайғамбарлық қызметке шақырды. Иерусалимде патша Жосия тақта отырды, және жаңғыру жүріп жатты. Жосия жерді ластаған пұтқа табынушылық көріністерін жойды, тіпті Баалдың құрбандық орындарын жоюды жеке өзі қадағалады (2 Жылн. 34:3–5). Еремияның шақырылуынан бес жыл өткен соң, Самуил заманынан бергі ең үлкен Пасха мерекесі өткізілді (35:18–19). Еремия көп жігерленуді бастан кешіретін сияқты көрінді.
Бірақ қырық жылға жетпей, Иерусалим қирандыға айналды. Құдайдың үйі өртеніп, қала қабырғалары бұзылып, патшалықтың бағалы заттары жойылды, көптеген адамдар өлтірілді, ал қалғандары Бабылға алып кетілді (36:18–20). Қандай қайғылы жағдай! Қалайша бәрі соншалықты тез өзгерді?
Жосия заманындағы жаңғыру тек сыртқы болғанына бір белгі бар сияқты. Патша барлығынан Иеміз үшін тұруды талап еткен еді (34:32), бірақ Құдайдың Еремия арқылы бағалауы мынадай болды: «Яһуда Маған бүкіл жүрегімен емес, жалғандықпен бет бұрды» (Ерм. 3:10). Одан әрі, Жосияның ұлттық реформаларына қарамастан, оның өз отбасына ешқандай әсері болмаған сияқты. Яһуданың соңғы төрт патшасы Жосияның үш ұлы мен бір немересі болды, және олардың әрқайсысы Иеміздің көзінде жамандық істеді. Еремия оларды үнемі қайта оралуға шақырды, бірақ нәтиже болмады.
Бұл біз үшін өте маңызды. Сыртқы орындауға қатысты біздің күтулерімізді талап ету немесе тіпті таңу оңай. Бірақ жүректерге жетпегенде және пайғамбарлық сөз елеусіз қалғанда, құлдырау сөзсіз болады. Егер біз отбасыларымызда және жергілікті жиындарымызда куәліктің нашарлағанын байқасақ, мүмкін біз де тек сыртқы сәйкестікті ғана күшейтіп жатқан шығармыз. Өз жолдарымызды қарастырайық.
