Бұл жауынгерлер Иордан өзенінен өтіп, өздерінің исраилдік бауырларына Уәде етілген жерді жаулап алуға көмектескендеріне жеті ұзақ жылдан астам уақыт өткен еді. Олар өз міндеттемелерін орындаған болатын. Оларға батасын беріп, адал қызметтері үшін мадақтап, Ешуа енді оларды Иорданның шығыс жағында өздері таңдаған иелікте қалған отбасыларына көп байлықпен үйлеріне қайтарады. Ол оларды Жаратқан Иеге және Оның өсиеттеріне жақын болуға шақырады.
Бірақ Иорданға жеткенде олар тоқтайды. Алға қарап, олардың ұрпақтары туралы қорқыныш, алаңдаушылық бар. Оларды болашақта өздерінің исраилдік бауырлары қабылдай ма, әлде тұрған жерлеріне байланысты олардан бас тарта ма? Олар Жаратқан Иеден не істеу керектігін сұрамайды, бірақ Жаратқан Иенің шатырының алдына өртелетін құрбандық үстелінің үлкен, әсерлі көшірмесін салуды шешеді. Олар мұны өз беттерінше жасайды.
Бұл екі жарым тайпа бұрын Иорданның арғы жағында Жаратқан Ие беретін жерден гөрі, Иорданның шығысындағы бай жайылымдарды өздері мен малдары үшін таңдаған болатын. Біз жиі өмір сүретін жеріміз, қандай жұмыс ұсынысын қабылдайтынымыз немесе тіпті бос уақытымызда не істейтініміз сияқты екінші дәрежелі мәселелерде «қарапайым таңдаулар» жасаймыз. Біз Жаратқан Иенің нұсқауын қабылдаудың орнына, өзімізге тиімді немесе ұнайтын нәрсені таңдаймыз. Тек кейінірек біз балаларымызға әсер ететін ықтимал салдарды түсініп, бұл нәтижелерді болдырмауға тырысамыз. Сол кезде біз не істесек те, Оның еркін іздейміз бе?
