Киелі кітапта «Мен күнә жасадым» деген жеті адам бар. Олардың бесеуі шынайы емес, тек екеуі ғана шынайы тәубе жүрегінен айтқан.
Бірінші бізге келетін адам – Мысыр патшасы Перғауын, және ол қатайған күнәкардың мысалы. Біз онда Құдайдың егемендігі мен адамның жауапкершілігінің құпиясын көреміз.
Бірнеше рет оның «жүрегін қатайтқаны» айтылады (8:15; 9:34). Алайда, біз Құдайдың Мұсаға Перғауын туралы: «Мен оның жүрегін қатайттым» (10:1) деген сөзін де оқимыз. Елші Пауыл Перғауын туралы осы оқиғаны Құдайдың кімге қаласа, соған мейірімділік көрсету немесе кімге қаласа, соны қатайту егемендігінің мысалы ретінде қолданады (Рим. 9:17–18). Мұны қалай түсіндіре аламыз? Біз түсіндіре алмаймыз – тек Құдайдың егемендігі мен адамның белсенді еркі мен оның жауапкершілігі бірге жұмыс істейді деп айта аламыз. Дәл осы нәрсені Мәсіхтің айқышқа керілуінде де көруге болады: Құдайдың мәңгілік мақсаты адамның жауапкершілігімен бірге жұмыс істейді (Елшілердің істері 2:23). Бұл адамдар Оны ағашқа шегелегенде қуыршақ болған жоқ, бірақ Құдайдың кеңестері орындалды.
Перғауын кейде Мысырға оба түскеннен кейін тәубе еткендей көрінеді, бірақ содан кейін ол тез арада Құдайға қарсы әрекеттеріне қайта оралады. К. Х. Сперджен бұл туралы: «Дауылда туылған тәубе тыныштықта өлді. Теңіздегі дауылда тақуа болған теңізші құрлыққа қайта оралғанда жаман болғандай. Холера [Сперджен заманында кең таралған өлімге әкелетін ауру] біздің шіркеулерімізді толтырады, ал обаның соңы оларды босатады» деген.
Бұл маған 2001 жылғы 11 қыркүйекті еске түсіреді, сол кезде қайғырған және алаңдаған американдықтар шіркеулерді толтырды, бірақ кейін оларды тастап кетті. Жүрегіңізді Құдайға қатайтудан сақ болыңыз; егер тәубе болса, ол шынайы болуы керек.
