Құтқарушы Құдайымыздың ілімі – Інжіл. Ол бізге Құдайдың жақсы екенін және жақсылық істейтінін айтады (Забур 119:68). Біз оны естігенімізге қаншалықты қуаныштымыз; онсыз біз Құдайсыз, Мәсіхсіз және дүниеде үмітсіз өмір сүрер едік; және мұндай өмір біз үшін не болар еді? Және біз кім болар едік?
Жүретін көлеңке; кедей актер,
Сахнада бір сағат бойы мақтанып, ашуланып,
Содан кейін естілмейді. Бұл бір әңгіме
Ақымақ айтқан, дыбыс пен ашуға толы,
Ешнәрсені білдірмейді.
Құдайды танымай өткен өмір туралы осы. Бірақ мұндай өмір аяқталғанда, не болады? «Осыдан кейін сот», сол кезде барлығы үшін Құдайға есеп беру керек болады. Бірақ Інжіл біздің өмірімізге жарық пен мазмұн әкелді; бізде қазір өмір сүруге бір нәрсе бар, және болашаққа керемет үміт бар. Құдайға шүкіршілік етіп, Інжілді естігенімізге қуанайық. Енді біз Інжілді безендіруге шақырылғанбыз. Інжілді безендіру! Біз мұны қалай істей аламыз? Інжіл өзінің сұлулығында кемел емес пе? Иә, біз оның жарығы біз жүрген қараңғылықты сейілткенде солай деп ойлағанбыз – және біз дұрыс айтқанбыз. Егер ол қазірдің өзінде кемел болса, оны безендіру үшін не істей аламыз? Шынында да, біз оған ешнәрсе қоса алмаймыз.
Бірақ біз оның сұлулығын онымен жаңарған өмірде көрсете аламыз. Әлем онда ешқандай сұлулық көрмейді, және біз бұған таңғалмаймыз, өйткені оның тақырыбы болған Ол осында болғанда, Оны адамдар жек көріп, қабылдамады; олар үшін Ол пішінсіз немесе әдемі емес еді; және олар Оны көргенде, олардың Оны қалауы үшін Онда ешқандай сұлулық болған жоқ. Бірақ «сенетіндер үшін Ол қымбат»; Ол «он мыңның ішіндегі басшы» және «толығымен сүйкімді». Иса қандай болса, Інжіл де сондай.
