Бір кездері әрқайсымыз өз денесін өз еркін білдіретін құрал ретінде ұстадық. Бір кездері әрқайсымыз: «Мен өз денемнің капитанымын және ол менің ләззаттарыма қызмет етеді» деп айттық. Біз оны енді Басқаға тапсырдық па, ол Оның еркіне қызмет етіп, Оның қызметі мен даңқы үшін қолданылуы үшін? Біз мұны істемейінше, Оған шынымен ақылды қызмет көрсетпейміз. Мұндай жолдың жалғыз дұрыс жауап екенін көрмейінше, Інжілде ақылды бола алмаймыз.
Бұл дүниеге немесе ғасырға сәйкес келмеу бізді белгілейді, өйткені біз Құдайдың еркіне сәйкес келуіміз керек. Бірақ Құдай мұны іске асырудың өз жолы бар. Кейде біз осы ғасырға сәйкес келген христиандарды көреміз, өкінішке орай. Кейде біз реформаланған христиандарды да көреміз, Мәсіхті еліктеуге және Ол істегендей істеуге көп күш жұмсайды. Мұнда бізге ұсынылған – өзгерген христиан, өзгеріс ішкі ойдан сыртқы денеге қарай жүреді.
Біздің аятымыз Құдайдың біз үшін не істегені немесе істеп жатқаны туралы айтпайды. Ол біздің не істеуіміз керектігі туралы айтады. Жауапкершілік бізге жүктеледі. Біз бұл ғасырға сәйкес қалыптаспауымыз керек: біз өзгеруіміз керек. Бұл екі нәрсе, теріс және оң, күн сайын орындалуы керек. Біздің ойымызды жаңарту және осы арқылы жүзеге асатын өзгеріс бір сәтте біржола орындалатын нәрсе емес, керісінше өмір бойы сақталуы және артуы керек нәрсе.
