Киелі кітап лагерінің аптасы аяқталуға жақын қалды. Тағы бір сағаттан кейін бесінші және алтыншы сынып оқушыларының бәрі төсекте жатады, мен де көп ұзамай олардың соңынан барамын. Бұл жақсы апта болды. Бірнеше үйін сағынған лагерьшілерді есептемегенде, бұл балалар тобы тәртіпті болды және Киелі кітап сабақтарына қызығушылық танытты. Лагерь аяқталуға жақын қалды, бірақ Иеміз бізге тағы бір сабақ үйретуі керек еді. Соңғы түнде лагерь отының айналасында отырғанда, салқын ауа бізді отқа жақындатты. Біраз ән айтып, әсерлі хабардан кейін, куәлік уақыты болды, кез келген лагерьші апта туралы және Иеміздің олардың өмірінде қалай жұмыс істегені туралы айта алатын еді. Көптеген балалар пікір білдірді. Иеміздің лагерь оттарын жігерлендіру орындары ретінде қалай қолданатыны таңқаларлық. Соңғы сөйлеген лагерьші тұрып, жұмсақ дауыспен: «Мен керемет уақыт өткіздім, шынымен де. Бірақ мен шынымен қалайтыным...» деді де, жылай бастады. «Мен шынымен қалайтыным – біреу әкеме Иса туралы айтса екен. Мен оның тозаққа баруын қаламаймын.» Ол кішкентай кезінде анасы қайтыс болғанын, әкесі оны ұрып, оған қамқорлық жасамайтындықтан ата-әжесімен тұрып жатқанын айтты.
Бұл бесінші сынып оқушысы көз жасын төгіп, бізге бәріне қарамастан әкесін сағынғанын, оны жақсы көретінін және оның лагерьде танысқан Құтқарушысымен кездесуін қалайтынын айтқанда, біздің назарымызды аударды. Ол әкесіне оны кешіргенін және оның досы болғысы келетінін айтқысы келді. Біз бұл кішкентай баланың куәлігінен кез келген уағыздан гөрі кешірім туралы көбірек білдік.
Кешірім – тек «Мен сені кешіремін» деп айту емес. Бұл – үлкен суретті көру үшін ауырсынуды елемеу. Бұл лагерьші әкесін дұрыс қарамағаны үшін кешіре алды, тек оны сағынғаны үшін емес, сонымен қатар оны жақсы көргендіктен және оның Құтқарушысымен кездесуін қалағандықтан. Оның әкесіне деген сүйіспеншілігі оған жасалған кез келген қателіктен үлкен болды. Оның әкесінің мәңгілік тағдырына деген алаңдаушылығы кез келген жаралар мен ауырсынулардан маңыздырақ болды.
Міне, Құдай біздің түсінуімізді қалайтын кешірім осы. Біз Құдайдан теріс айналып, Оған: «Біз Сізбен ешқандай қарым-қатынас жасағымыз келмейді» дедік. Ал Құдайдың жауабы қандай болды? Ол бізді тозаққа айыптады ма? Жоқ! Керісінше, Ол біздің күнәларымыз үшін крестте өлуге Өз Ұлын жіберді. Сонымен, сол түнде лагерь отының жанында, біз Құдайдан үйренген және әкесі үшін де шынымен қалаған бесінші сынып оқушысынан Құдайдың кешірімі туралы білдік.
Сізге Құдайдың кешірімі қажет пе? Сізге біреуді кешіру қажет пе? Егер сіз кешірім туралы көбірек білгіңіз келсе, бізбен байланысыңыз.
