"Үшінші күні Ыбырайым көзін көтеріп, алыстан бір жерді көрді. Сонда Ыбырайым жас жігіттеріне: «Сендер есекпен осында қалыңдар, ал мен баламен ана жерге барып ғибадат етіп, қайтадан сендерге келеміз», – деді. Ыбырайым өртелетін құрбандыққа арналған отынды алып, ұлы Ысқақтың үстіне қойды; қолына от пен пышақ алды; екеуі бірге кетті. Ысқақ әкесі Ыбырайымға: «Әке!» – деді. Ол: «Мен мұндамын, балам», – деді. Ысқақ: «Міне, от пен отын бар, бірақ өртелетін құрбандыққа арналған қозы қайда?» – деді. Ыбырайым: «Балам, Құдай өзіне өртелетін құрбандыққа қозыны дайындайды», – деді. Сөйтіп, екеуі бірге кетті. Олар Құдай айтқан жерге келді; Ыбырайым сол жерге құрбандық үстелін тұрғызып, отынды реттеп қойды, ұлы Ысқақты байлап, оны отынның үстіндегі құрбандық үстеліне жатқызды. Ыбырайым қолын созып, ұлын сою үшін пышақты алды." (Жаратылыс 22:4-10)
Жаратылыс 22-тарауда Ыбырайымның Ысқаққа не істеп жатқанын, Ысқақтың өзі сұрақ қойғанға дейін ешқандай белгі бермегені көрсетілген.
Үш күндік жол бойында Ысқақтың әкесіне бағынуы адал ұлдың бағынуы болды. Патриархалдық жазбаларда әкелік биліктің абсолютті болғанын дәлелдейтін көптеген мысалдар бар. Бұл отбасының мінез-құлқын реттейтін және оның болашағын қорғайтын қағидаларға қатаң ұстануына мүмкіндік берді. Ұлдар әкелерінің өліміне дейін оларға ерікті түрде бағынышты болды. Ысқақтың Жақып пен Есаумен қарым-қатынасы және Жақыптың ұлдарымен қарым-қатынасы мұны растайды. Сондықтан Ысқақтың осы тұстағы бағынуы мен адалдығы ұлға тән, яғни сүйікті ұлдың бағынуы сияқты.
Інжіл жазбалары бізге Иеміз Исаның Әкесіне деген осындай ұлға тән адалдығы мен бағынуының көптеген дәлелдерін береді. Елші Жохан Әке мен Ұлдың жағымды жақындықтарын жиі баяндайды. Иеміздің жоғарғы бөлмедегі дұғасында бұл мақсат пен ой бірлігі қайта-қайта суреттеледі. Ол Өзінің: «Бірақ әлем Менің Әкемді сүйетінімді білсін; Әкем бұйырғандай, Мен де солай істеймін» (Жохан 14:31) деген сөздерінде қамтылған. Еврейлерге жазылған хат бізге: «Ол Ұл бола тұра, көрген азаптары арқылы мойынсұнуды үйренді» (Еврейлер 5:8) деп еске салады. Бұл Ұлдың бағынудағы тәжірибелік мойынсұнуы.
Ысқақ Мория шыңына жеткенде не болатынын білмеді. Ол жерде Ыбырайым шындықты жасыра алмады. Оның сезімдері қандай болса да, Ысқақтың тарапынан ең кішкентай қарсылықтың да сыбысы болған жоқ. Ол Ыбырайымның Құдайды білетініне толық сенім артқандықтан, құрбандық болуға ерікті түрде келісті.
Исаның басына түсетін барлық нәрсені толық біле тұра, Оның бағынуы қаншалықты толық болды.
Сен маған үміт бердің... Мен Саған тасталдым... Сен менің Құдайымсың (Забур 22:9-10)
Оның толық сенімі Забур 40:6-17 және Ишая 50:4-9 сияқты үзінділерде көрінеді. Жаратылыс 22-тарауда екі рет: «Екеуі бірге кетті» деп жазылғаны таңқаларлық емес.
К.Р."
