Біз желімдей жабысып тұрмыз ба?
Шынайы сүйіспеншілік бір сәттік сүйісуден гөрі, үздіксіз адалдықпен көрсетіледі. Күйеулері қайтыс болғаннан кейін, Наоми келіндерін «үйлеріне қайтуға» шақырды. Орпа бағынып, оны сүйіп, кетіп қалды. Бірақ Рут Наомиге мәңгілік қарым-қатынастың белгісін берді: «Рут оған жабысып қалды». Келесі екі аят бұл екі әйелдің жүректерін айқын көрсетеді. Орпа бірден «өз халқына және өз құдайларына» оралды, ал Рут: «Мені сенен кетуге немесе сенен бас тартуға мәжбүрлеме. Сен қайда барсаң, мен де сонда барамын, сен қайда тұрсаң, мен де сонда тұрамын. Сенің халқың менің халқым болады, сенің Құдайың менің Құдайым болады» деді.
Біз сүйісуге, құшақтасуға немесе қол алысуға көп мән беруге бейім болғанда, Иеміздің қалай сатқындыққа ұшырағанын – сүйісу арқылы – еске алуымыз керек. Көбінесе жексенбі таңертеңгі Иемізге, Оның халқына және Оның мүдделеріне деген сүйіспеншілік белгілері Орпаның сүйісулерінен артық ештеңе болмауы мүмкін. Біз апта бойы кімге жабысып, күн сайын кіммен бірге жүреміз, бұл бізде Руттың сүйіспеншілігі мен тілегі бар-жоғын көрсетеді. Біз Оның халқын күн сайын өз халқымыз етіп жатырмыз ба? Бұл «желімдей жабысуды» білдіретін адал жабысудың шынайы белгілері.
Есіңізде болсын, Иеміз күнделікті күш-жігермен және адалдықпен көрсетілген адалдықты жеңіл және бір сәттік сүйіспеншілік білдіруден әлдеқайда жоғары бағалайды. Оның көпшіліктен Оны мақтаған әйелге берген жауабын қарастырыңыз:
Ол: «Құдайдың сөзін естіп, оған бағынатындар бақыттырақ» деді (Лұқа 11:28). Сондай-ақ, «алдымен христиандар деп аталғандардың» ерекше белгісі олардың Иемізге «барлық жүректерімен» жабысқаны болғанын ескеріңіз (Елшілердің істері 11:26,23).
