Римдіктерге 8:37
Елші Пауылдың осындай зор сеніммен қолданған «жеңімпаздан да артық» деген сөз тіркесі грек тілінде бір ғана сөз, және ол тек осы аятта қолданылған. Жеңімпаз деген сөз басқа жерлерде «жеңуші» немесе дәлірек айтқанда, «жеңіске жету» деп аударылған.
Бірақ елші «жеңімпаздан да артық» дегенмен нені меңзейді? Әулиелер осы түрлі қақтығыстардан – мейлі олар адамдардан немесе жын-шайтандардан туындаған болсын – өтіп, жеңіске жетіп қана қоймай, қақтығыстан кейін оған кіргенге қарағанда күштірек болады. Қайта-қайта Құдай Өз халқына қақтығыста болуға рұқсат береді, сонда олар одан өту үшін Оның рақымы мен күшіне деген қажеттілігін сезінеді; және Құдайдың көмегімен олар сынақтан оған кіргенге қарағанда күштірек болып шығады. Біз қосамыз, одан Құдайдың көмегімен өту, өйткені біз Құдай ғана бере алатын көмексіз ешқашан жеңіске жете алмаймыз.
Тарих адамдардың басынан өткен көптеген ауыр сынақтарды жазады, және олар зор күш-жігермен жеңіске жетті, бірақ ол қақтығыстан кейін олардың бұрынғыдан да күштірек болғанын жазбайды. Мұны тек рухани салада ғана сезінуге болады. Мұны көрсету үшін біз оқырманның назарын Киелі кітаптағы екі үзіндіге аударғымыз келеді, бірі Ескі Өсиетте, екіншісі Жаңа Өсиетте осы жігерлендіретін факт жазылған. Біз осы арқылы барлығын қақтығыста мығым тұруға, демек, жеңіске жетіп қана қоймай, басымыздан өткен сынақтың нәтижесінде көбірек күш алуға шақырамыз деп үміттенеміз.
Жаңа Өсиетте «жеңушілер» ретінде сипатталғысы келетіндердің жүрегінде әрдайым болуы тиіс екі мәлімдеме бар. Олар «мығым тұрыңдар» (2 Салоникалықтарға 2:15) және «мығым ұстаңдар» (2 Тімөтеге 1:13). Егер біз «мығым тұрсақ», біз жол бермейміз, ал егер біз «мығым ұстасақ», біз ештеңеден бас тартпаймыз.
Әйүптің үлгісі
Әйүптің өз атымен аталатын кітапта берілген тарихында біз жарық пен қараңғылық күштері арасында үздіксіз жүріп жатқан зор қақтығыстың бір бөлігін көреміз. Құдай көрінбейтін рухани әлемді материалдық әлемнен бөліп тұрған пердені ашып, Өзі мен әулиелердің бас жауы Шайтан арасындағы әңгімені тыңдауға мейірімділікпен рұқсат береді. Бұл әңгіме негізінен Әйүпке қатысты және кітаптың қалған бөлігінде сипатталған одан әрі оқиғаларға негіз болады.
Әйүптің, сол кездегі жер бетіндегі ең әділ адам болса да, соның салдарынан тәкаппарлыққа бой алдыру қаупінде болғанын табу үшін алыстан іздеудің қажеті жоқ. Ол өзі: «Мен ұямда өлемін» (29:18) деді; және тағы да: «ол өз көзінде әділ болды» (32:1) деп жазылған. Бірінші мәлімдемеде Әйүп Құдай оған берген байлыққа сенім арту қаупінде болды, ал екіншісінде ол оған лайық екеніне сенімді болды. Бірақ оның қорғаушысы ұя емес, Құдай болды; және оның әділдігі өзінің бағалауы бойынша емес, Құдайдың бағалауы бойынша болды. Әйүп осы екі нәрсені үйренуі керек еді, және оның өз қауіпсіздігі мен батасы үшін Құдай оған олар туралы үйретуге дайындалып жатты.
Дәл осы жерде Шайтан көрініске келеді. Құдайдың Әйүптің әділдігі туралы мәселені Шайтанмен, ал Шайтанның Құдаймен емес, Құдайдың Өзі көтергенін атап өткен жөн. Құдай Әйүптің өз қауіпсіздігі үшін сабаққа мұқтаж екенін көрді, және Ол Шайтанды оған осы сабақты үйрету үшін қолданды. Әулиелерге шабуыл жасауға әрдайым дайын жау, Құдай берген еркіндікті пайдаланып, Әйүптің сенімін артқан барлық нәрсені – мейлі оның отбасы, байлығы немесе денсаулығы болсын – жоюға кіріседі, бірақ ол жоя алмайтын бір нәрсе оның сенімі болды. Ол үшін Құдайға мадақ!
Сенім артқан барлық нәрсесінен айырылып, әйелі жанашырлық танытпай, үш досы оны даналыққа құлақ аспайтын адам ретінде менсінбей тастап кеткенде, оған тек Құдайға деген сенімі ғана қалды. Дәл сол кезде Құдай оны әлдеқайда қауіпсіз негізде қайта құра бастайды, соңында біз: «Сондықтан Жаратқан Ие Әйүптің соңғы күндерін оның басынан да артық баталады» (43:12) деп оқимыз. Әйүп екі есе көп мүлікпен және тағы да отбасымен қоршалған кезде: «Жоқ, осының бәрінде бізді сүйген Ол арқылы біз жеңімпаздан да артықпыз ба?» деп айта алмас па еді?
Петрдің үлгісі
Жаңа Өсиеттегі сілтеме елші Петрге қатысты. Ол елшілердің ішіндегі ең көрнектісі болды, әрдайым елшілер тізімінде біріншілердің қатарында болды, бірақ Иемізге жақсы таныс әлсіздігі бар еді; ол ақыр соңында көрсететін ұлы қызметті ескере отырып, бұл мәселені шешу қажет болды. Тағы да біз Шайтанның бұл мәселеде қолданылғанын және Иеміздің оған Өз қызметшісіне шабуыл жасауға рұқсат бергенін көреміз. Біз оқимыз:
Симон, Симон, міне, Шайтан сендерді бидайды елегендей елеуді қалады; Бірақ мен сенің сенімің таусылмауы үшін дұға еттім; және сен қайта оралғанда, бауырларыңды нығайт (Лұқа 22:31-32).
Шайтан не қаласа да, біздің басымыздан бір тал шашымызға да Құдайдың рұқсатынсыз тиісуге болмайтынын әрдайым есте сақтайық. Әйүп те, Симон да бір уақыт Шайтанның қолында болды, бірақ әр жағдайда Шайтан Құдайдың даналығы рұқсат еткен жерге дейін ғана бара алды. Сондықтан Шайтанға Симонды азғыруға рұқсат етілгенімен, және оның сәтсіздікке ұшырауына себеп болғанымен, ол шынымен де Симонның өзіне деген сенімін жоюға ғана қол жеткізді; ол оның сенімін жоя алмады. Құдайға шүкір, ол ешқашан Құдайдың ешбір әулиесінің сенімін жоя алмайды, сынақ қаншалықты ауыр болса да, оған рұқсат етілген болуы мүмкін.
Шайтанның Симонға жасаған шабуылы оны бұрынғыдан да күштірек адам еткенін білгенде, оның жүрегін қандай ашу-ыза кернеген болуы керек. Иемізге деген адалдығын бұрын Оны танымаймын деген шәкірттен гөрі батылырақ жариялаған адам болды ма? Оның үстіне, Петр қызметінің соңында Иеміз үшін өмірін берді; сол сәт келгенде ол өлімге тек сенім ғана бере алатын шынайы сеніммен қарсы тұрғанына сенімді бола аламыз, ал еттегі адамдар ретінде бізде жоқ қандай да бір ойдан шығарылған күшпен емес. Әрине, Петр де айта алар еді:
«Жоқ, осының бәрінде бізді сүйген Ол арқылы біз жеңімпаздан да артықпыз».
Ендеше, біз болашаққа осы сеніммен, «мығым тұруға» және «мығым ұстауға» бел буып қарайық. Жердегі жолымызда бізді не күтіп тұрғанын айта алмаймыз. Құдай біздің жүрегімізді біледі; егер Ол біздің өсуімізге немесе Оған қызмет етуімізге кедергі болатын нәрсені анықтаса, Ол Шайтанға бізді, Пауылды соққылағандай, соққылауға рұқсат беруі мүмкін. Дегенмен, егер біз бұл сынаққа Құдаймен бірге қарсы тұрсақ, және одан тек Құдайға деген сенім ғана бере алатын күшпен өтсек, біз де бұрынғыдан да күштірек болып шығамыз, және айта аламыз:
«Жоқ, осының бәрінде бізді сүйген Ол арқылы біз жеңімпаздан да артықпыз».
