Дәуіт Исраил әскерімен бірге, филистимдіктерге қарсы тұрғанда ғана оның сөйлегенін естиміз. Оның сөздері оның Құдайды және Өз халқын қаншалықты сүйетінін көрсетеді. Басқалар Голиаттың қорқытуларынан дірілдесе, ол Тірі Құдайдың жерінде мұндай сөздердің айтылуына ашуланып, қайнады. Оған ешкімнің алға шықпағаны түсініксіз болды. Біз де сыни болуымыз мүмкін, бірақ Құдай үшін тұру міндетін басқа біреуге қалдыру қаншалықты оңай.
Жастығына қарамастан, Дәуіт олай істемеді. Біраз уақыт бұрын Самуил Саулға: «Ехоба Өзінің жүрегіне сай адамды іздеді, және Ехоба оны Өз халқына билеуші етіп тағайындады» (1 Сам. 13:14) — деген еді. Дәуіт Мәсіхтің, Майланғанның, Исраилге және бүкіл жаратылысқа қатысты Құдайдың еркін орындайтын тамаша үлгісі (Заб. 2; 8).
Дәуіт қойшы бала кезінде Құдайды дәлелдеген және Оған толық сенім артқан (1 Сам. 17:34–37). Сол күні Голиатты жеңіп қана қоймай, уақыты келгенде Құдай алдында патшалықты орнатты. Иеміз Исадан айырмашылығы, ол сәтсіздікке ұшырады және күнә жасады, бірақ ол өз күнәларын толық мойындады (Заб. 51). Ол бүгінгі біз үшін жақсы үлгі!
Өмірінің соңында ол халықты Ехобаны баталауға жетелей алды, біз бүгінгі мәтінімізде оқығанымыздай. Олардың Ехобаға көрсеткен құрметі Мыңжылдықты күтеді. Ол сонымен қатар бұл болашақ патшалықты өзінің соңғы жазылған сөздерінде, 1 Самуил 23:1–7-де болжайды. Дәуіт Исраилді ынталандырғанындай, біз де Құдайға қызмет етуде бір-бірімізді ынталандырайық!
