«Әлі ең кішісі бар, бірақ ол қой бағып жүр». 1 Самуил 16:11
Дәуіттің әкесі Ишаяның тәрбиесі бізге қалыптасу жылдарындағы тұрақты тәртіптің пайдасын көрсетеді. Самуил оны патша етіп майлауға келгенде Дәуіт не істеп жүрді? Әкесінің қойларын күндіз-түні мойынсұнып бағып, сол арқылы өзін және басқаларды тәртіпке үйренді. Патша Саул – арфада ойнау арқылы азабын жеңілдету үшін біреуді іздеп – Дәуітті шақырғанда, ол әкесіне бағынып, Саулға қызмет етті, тіпті Самуил оны әлдеқайда үлкен істерге майлаған болса да. Және Саулға қызмет етіп жүргенде, ол қой бағуды тәртіпті түрде жалғастырды.
Ишая жас Дәуіттен ағалары орналасқан әскери бөлімге астық, нан және ірімшік жеткізуді сұрағанда, ол наразылықсыз бағынды. Дәуіт тірі Құдайдың әскерлерінің сүндеттелмеген филистимдік Ғолиатқа қарсы шығуына неге жол бергенін сұрағанда, оны ағалары сөкті, бірақ ол сабырлығын жоғалтпады. Керісінше, қысым астында шыңдалған өзін-өзі ұстаумен, ол өзін Саулға Ғолиатты жеңуге қабілетті адам ретінде сенімді түрде ұсынды. Неге? Өйткені ол қой бағып жүргенде Иемізге сенудің ұлы сабағын үйренген еді.
Ата-аналар балаларын кішкентай болып көрінетін тапсырмаларға үнемі үйреткенде, оларды үлкен тапсырмаларға тап болғанда тәртіппен және сенімділікпен әрекет етуге дайындайды. Егер Ишая одан қой бағуды талап етпегенде, Дәуіт ешқашан қойларды аю мен арыстаннан қорғауға тура келмес еді. Қой бағу Дәуітті Ғолиатты өлтіруге ғана емес, сонымен қатар Израильдің шопан-патшасы болуға да дайындады. Әкесі оны тек баланы тәрбиелеп жатырмын деп ойласа да, ол шын мәнінде оны өмірдің қиындықтарына тап болғанда Иемізге сенуге дайындап жатқан еді. Мұнда ата-аналар үшін хабар бар ма? Менің ойымша, бар.
