"Ол дүниедегі өзінікілерді сүйіп, оларды ақыр соңына дейін сүйді." (Жохан 13:1)Бір күні Бруклинде болғанымда, көшеде қолсыз келе жатқан жас жігітті көрдім. Қасымдағы досым оны көрсетіп, оның тарихын айтып берді.
Соғыс басталғанда, ол әскерге барып, майданға аттануды өзінің міндеті деп санады. Ол үйленуге уәделескен еді, әскерде жүргенде ол мен болашақ әйелі арасында жиі хат алмасып тұрды. Уайлдернес шайқасынан кейін жас қыз әдеттегі хатты асыға күтті. Біраз уақыт хат келмеді.
Ақыры бір хат бөтен қолмен келді. Ол дірілдеген саусақтарымен ашып, мына сөздерді оқыды:
"Біз қорқынышты шайқаста болдық. Мен қатты жараландым, сондықтан сізді ешқашан қамтамасыз ете алмаймын. Досым мұны мен үшін жазып отыр. Мен сізді бұрынғыдан да нәзік сүйемін, бірақ мен сізді уәдеңізден босатамын. Мен сізден өміріңізді менің мүгедек өміріммен біріктіруді сұрамаймын."Бұл хатқа ешқашан жауап берілмеді.
Келесі пойыз кеткенде, жас қыз сонда болды. Ол ауруханаға барды. Ол оның төсегінің нөмірін тауып, ұзын қатардағы жаралы ер адамдардың арасымен өтті. Ақыры ол нөмірді көріп, оның қасына асығып, оның мойнына қолын салып: "Мен сізді тастамаймын. Мен сізге қамқорлық жасаймын" деді.
Ол оның сүйіспеншілігіне қарсы тұрмады. Олар үйленді, және бұл жұптан бақытты жұп жоқ.
Біз бір-бірімізге тәуелдіміз. Мәсіх: "Мен сізге қамқорлық жасаймын. Мен сізді Өзімнің құшағыма аламын" дейді. Сол жас жігіт оның сүйіспеншілігін қабылдамауы мүмкін еді; ол мүмкін еді, бірақ ол олай істемеді.
Егер сіз Құтқарушының сүйіспеншілігін қабылдасаңыз, сіз міндетті түрде құтқарыласыз. Егер Құдай бізді сүйсе, достарым, Ол бізді ақыр соңына дейін сүйеді.
"Өйткені Құдай әлемді сондай қатты сүйгендіктен, Өзінің жалғыз Ұлын берді, Оған сенген әркім жойылмай, мәңгілік өмірге ие болсын."
