«Сенімнің Басшысы және Аяқтаушысы Исаға табандылықпен қарау» (Еврейлерге 12:2). Исаға қарау, және басқа ештеңеге емес; өзімізге емес, әлемге емес, Шайтанға емес, біздің сенімдерімізге емес, біздің орнымызға емес, біздің білімімізге емес, бауырларға емес, біздің кедергілерге емес, біздің қиындықтарға емес, біздің жақындарымызға емес, біздің жердегі ләззаттарымызға немесе иеліктерімізге емес, біздің себептерімізге емес, біздің мүдделерімізге емес, біздің шынайылығымызға емес, біздің күшімізге емес.
Исаға қарау, және біздің күнәларымызға емес, біздің әділдігіміздің жалғандығына емес, заңға емес, адамдар алдындағы істерімізге емес, біздің жетістігімізге емес, біздің рухани сыйлықтарымызға емес, біздің күнәміз үшін қайғы мен қорлыққа емес, біздің орнымыздың қуанышына емес, біздің сенімділігіміздің күшіне емес. Исаға қарау, және біздің сүйіспеншілігіміздің жылуына емес, біздің қасиеттілігіміздің биіктігіне емес, біздің жеңілістерімізге емес, біздің жеңістерімізге емес, біздің күмәндерімізге емес, біздің қорқыныштарымызға емес, тіпті біздің сенімімізге де емес.
Жау бізді Исадан гөрі осы нәрселердің кез келгеніне қарауға мәжбүр етеді. Ал қарсыластың соңғы айласы, ол бізді басқа ештеңеге қарата алмағанда, көзімізді Құтқарушыдан өзіміздің сенімімізге бұру, осылайша ол әлсіз болса, бізді жігерсіздендіру, ал күшті болса, бізді мақтанышқа толтыру. Қалай болғанда да, ол бізді әлсіретеді, өйткені күш сенімнен емес, сенім арқылы Құтқарушыдан келеді. Дәл Одан және Онда ғана біз осы басқа нәрселерге қалай қарау керектігін үйренеміз. Біз білуге лайықтының бәрін Иеміз Иса бізге үйретеді; Одан үйренбегеніміздің бәрін білмегеніміз жақсы.
Исаға қарау, біз жерде қалғанда — Исаға сәт сайын, бізді артта қалдыруымыз керек өткеннің естеліктерімен, немесе біз ештеңе білмейтін болашақпен айналысумен алаңдамай. Егер біз Оған ешқашан қарамаған болсақ, қазір Исаға қарау — егер біз оны тоқтатқан болсақ, Исаға қайтадан қарау — тек Исаға ғана.
Т.М.
