«Иса Ғалилея теңізінің жағасында жүріп, екі ағайындыны көрді... Ол оларға: «Маған ілесіңдер, сонда Мен сендерді адамдарды аулаушы етемін», – деді. Олар дереу торларын тастап, Оған ілесті». Матай 4:18-20
Олар: «Бұл оңай ма? Жақсы төлене ме? Болашағымыз қамтамасыз етіле ме?» деп сұраған жоқ. Олар дереу жұмыстарын тастап, Исаға ілесті. Мәсіхтің таңдаған шәкірттері қарапайым, өз күндерін табу үшін жұмыс істеуге мәжбүр болған адамдар екенін көру жігерлендіреді. Ол бізге үлгі болу үшін бай немесе білімді ізбасарлар тобын емес, қарапайым өмір сүретін адамдарды таңдады. Мәсіх қарапайым және кішіпейіл жандарды, сондай-ақ басқаларды, олардың өмірлері Оның қызметіне толығымен берілген кезде пайдалана алады.
Мәсіх бізден Өзінің шәкірті болуымызды сұрағанда, үлкен талантты, көп ақшаны немесе әлеуметтік ықпалды талап ететін қандай да бір керемет міндетті қоймайды. Оған деген сүйіспеншілігіміздің сынағы ең кедей және ең әлсіз адамның қабілеті шегінде. Оның қойлары мен қозылары біздің айналамызда. Біз тек уақытымызды, талантымызды, күшімізді және сүйіспеншілігімізді оларға қызмет ету және тамақтандыру үшін бере аламыз.
Егер Мәсіх біздің өмірімізде бірінші орында болса, қалғаны оңай болады. Сонда біз алудан гөрі беруге қуанамыз, өйткені бұл Оған ұнайтынын білеміз. Біз басқаларға қызмет етуді қиындық деп санамаймыз, өйткені біз шын мәнінде Оған қызмет етеміз. Мәсіх үшін әрдайым беретін, жұмсайтын, жанашырлық танытатын және сүйетін адам тартымды болмай қоймайды, өйткені көмек алғандар қызметшіден асып, оның Иесін көреді.
Мәсіхтің шәкірттеріне Оның бейнесін, тіпті әлсіз және жетілмеген болса да, көрсету үшін Ол арқылы қолданылудан артық құрмет пен қуаныш келе алмайды. Бірақ Ол бізді шақырғанда пайдалы болу үшін, біздің өміріміз бұл әлем ұсына алатын кез келген нәрседен артық сүйіспеншілікпен толығуы керек.
