«Келіңдер, менің істегенімнің бәрін айтқан Адамды көріңдер. Бұл Мәсіх болуы мүмкін бе?» Жохан 4:29 NKJV
Менің ойымша, бұл мәлімдеме жаңа ғибадат етушінің жүрегінен шыққан. Бұл әйел еврейлер үшін аластатылған адам болды, өйткені ол қате нәсілден еді. Ол сондай-ақ Самария әйелдері үшін де аластатылған сияқты, өйткені ол құдыққа жалғыз келді. Бұл оның бес күйеуі болғандықтан және қазір күйеуі емес ер адаммен тұрғандықтан болуы мүмкін.
Алайда, Иеміз онымен кездескісі келді және сапарын соған сәйкес жоспарлады. Дұрыс туылмаған және дұрыс өмір сүрмеген бұл әйелге Иеміз былай деді:
Уақыт келеді, және қазір де, шынайы ғибадат етушілер Әкеге рухпен және шындықпен ғибадат етеді: өйткені Әке Өзіне ғибадат ететіндерді іздейді (Жохан 4:23). Біздің әрқайсымыз Иемізге шынайы ғибадат еткен алғашқы сәт – Оған Құтқарушымыз ретінде сенген кез. Сенімсіз Оны қуанту мүмкін емес (Еврейлерге 11:6).
Исаның айтуынша, еврейлер шынайы ғибадат етушілер емес еді. Олар өз рәсімдерін орындады, бірақ рәсімдерінде бейнеленген Иемізді қабылдамады. Олар Рухта ғибадат етпеді. Самариялықтар шынайы ғибадат етушілер емес еді. Олар Иерусалимде емес, «осы тауда» ғибадат етті; олардың ғибадаты шындыққа сәйкес келмеді. Олар сондай-ақ пұтқа табынушылық элементтерін иудаизммен біріктірді (2 Патшалықтар 17).
Бұл әйел Иемізге күйеуі емес ер адаммен тұрып жатқанын мойындады. Ол басқаларға Мәсіхті тапқанын айтуға барғанда, Оның оған өмірінде істегенінің бәрін айтқанын жеткізді. Иеміз оның күнәсімен мейірімділікпен айналысқанымен, Ол оны күнәсі үшін қабылдамады, сондай-ақ оны туған жері үшін де қабылдамады.
Менің ойымша, бұл оның ер адамнан алғаш рет құрмет көргені болды. Және бұл ер адам еврей еді! Содан кейін ол: «Келіңдер, Адамды көріңдер», – деді. Ол өзін қабылдаған адамның достарын да қабылдап, бата бере алатынын түсінген сияқты. Ол өте жақсы евангелист болды. Оның достары келді, тыңдады және сенді, оның айтқаны үшін емес, Исаның оларға айтқаны үшін. Олар:
Енді біз сенің айтқаның үшін емес, өйткені біз Оны өзіміз естідік және бұл шынымен де Мәсіх, әлемнің Құтқарушысы екенін білеміз (Жохан 4:42).
Ғибадат – тек мақтау немесе «нан сындыру» рәсімі емес. Ғибадат Иемізді шынайы сүйіп қалғандардың сөздерін, әрекеттерін және көзқарастарын қамтиды. Ол біздің дене қалпымызбен білдірілуі мүмкін. Ол біздің мақтау әндерімізбен, рәсімімізбен немесе құрбандығымызбен білдірілуі мүмкін. Бірақ ол адал бағынусыз білдіріле алмайды (Еврейлерге 11:8). Егер біз Иемізге ғибадат етсек, Оны не қуантатынын білуіміз керек. Біз Оған не қуантатынын айта алмаймыз; біз Оған бізге айтуға мүмкіндік беруіміз керек.
Самариялық әйелдің Иемізбен кездескеннен кейінгі шынайы ғибадаты анық болды. Нәтижесінде, оның Інжіл уағызы тиімді болды. Оған ғибадат етуді «үйретудің» қажеті болмады. Ол Иеміздің өзі іздеген Мәсіх екенін және Оның рухани шөлін мәңгілікке қанағаттандыра алатынын түсінгенде, оның ғибадаты автоматты болды. Ол басқаларды «Келіңдер, Адамды көріңдер!» деп шақырғанда, өзінің жаңадан тапқан Құтқарушысы мен Досынан ұялмады.
Әке әлі де шынайы ғибадат етушілерді іздейді. Ол біздің ғибадатымыздың осы әйелдікіндей шынайы және жүректен болуын қалайды. Және Ол біздің сөздеріміздің Оны дәл сипаттауын қалайды, оның сөздері сияқты. Ол әлі де ғибадат етушілерді іздейді.
