«Дегенмен, мен сендерге Епафродиті, менің бауырымды, әріптесімді және әріптес жауынгерімді, бірақ сендердің хабаршыларыңды және менің қажеттілігімді өтеген адамды жіберуді қажет деп санадым; өйткені ол сендерді сағынып, сендер оның ауырғанын естігендерің үшін қайғырды. Өйткені ол шынымен де өлімге жақын ауырды; бірақ Құдай оған мейірімділік танытты, және тек оған ғана емес, маған да, мен қайғы үстіне қайғы алмауым үшін.»Філіпіліктерге 2:25–27
Епафродитті Філіпі қауымы елші Пауылға махаббат сыйын жеткізу үшін жіберген еді. Жолда ол қатты ауырып қалды —«өлімге жақын ауырды.» Ол саяхаттауға жеткілікті түрде сауыққаннан кейін, Пауыл оны Філіпідегі сенушілерге қайта жіберді, сонда олар оны қайта көріп жұбанады (28-тармақ). Пауыл оларға нұсқау берді:
«Сондықтан оны Иемізде барлық қуанышпен қабылдаңдар, және мұндай адамдарды құрметтеңдер; өйткені Мәсіхтің ісі үшін ол өлімге жақын келді, өз өмірін ескермей, сендердің маған деген қызметтеріңдегі жетіспеушілікті толықтыру үшін» (29–30-тармақтар).Бұл қысқа үзінді бізге бірнеше сабақ береді:
1. Иемізге қызмет ету бізді азаптан босатпайды.
Кейбіреулер Епафродиттің миссиясын сәтті емес — тіпті сәтсіздік деп санауы мүмкін. Бірақ олай емес. Өзгеріс әкелетін нәрсе сол әдемі сөздерде жатыр: «Бірақ Құдай.» Пауыл айта алды: «Бірақ Құдай мейірімділік танытты.» Құдай тек бақылауда ғана емес — Ол басшылықта болды.
2. Сәтсіздік болып көрінген нәрсе Құдайдың өсу процесінің бір бөлігі болуы мүмкін.
Егер өмір тек тау шыңдарындағы тәжірибелерден тұрса, біз аңғарларда болатын рухани өсуді ешқашан ашпас едік.
3. Біз Мәсіхтегі қауымдастық өмірінің құндылығын көреміз.
Пауыл жариялады: «Бірақ Құдай оған мейірімділік танытты, және тек оған ғана емес, маған да, мен қайғы үстіне қайғы алмауым үшін.» Епафродиттің оралуы тек Пауылға ғана емес, бүкіл қауымға қуаныш әкелді.
4. Құдай басқалар көрмейтін нәрсені көреді.
Көбіміз Епафродиттің өмірінен бұл сабақтарды «Бірақ Құдай» деген сөзсіз ешқашан білмес едік. Өмірдің көп бөлігі көпшілік назарынан жасырылған. Біздің Мәсіх үшін істеген көптеген істеріміз адамзат тарихында ешқашан жазылмауы мүмкін. Бірақ Құдай көреді. Ол біледі. Және Ол Өзінің даңқы үшін жасалған нәрсені құрметтейді.
Бүгінгі зәкір:
Өмірдің ешбір жағдайы Құдайдың мейірімінен тыс емес.
