Иеміз Ғидонға оның әскері тым көп екенін айтқанда, Ғидон өзін қалай сезінгенін елестете аласыз ба? Бастапқыда олардың саны 135 000-ға 32 000 болған – 4-тен 1-ге дейін. Заңның ережесіне сәйкес (Заң. 20:8), қорқып кеткен сарбаздардың үштен екісінен астамы үйлеріне қайтып кетті, және кенеттен оның 10 000 адамы қалды. Содан кейін Иеміз адамдар әлі де тым көп екенін айтты! Сіз әзілдеп тұрсыз ба, Ием! Сіз не істеп жатқаныңызды шынымен білесіз бе? «Менің ойларым сендердің ойларың емес, сендердің жолдарың Менің жолдарым емес», – дейді Иеміз (Ишая 55:8–9).
Иеміз Ғидонға қалған адамдарын су ішу үшін суға апаруды бұйырды. Біз Құдайдың бізді өмірдің қарапайым тәжірибелерінде қашан сынап жатқанын ешқашан білмейміз. Сарбаздардың барлығы дерлік тізе бүгіп су ішті, ауыздарын тікелей суға тигізді. Олардың тек 300-і ғана тұрып қалды, суды тез жинап, иттер сияқты алақандарымен ішті. Олар көздерін басшыларынан алмай, қаруларын тастамай немесе қауіпсіздіктерін бұзбай, шөлдерін қандыруға жеткілікті мөлшерде су ішіп, сергек болды. Осы 300 адамнан тұратын шағын топпен Иеміз Исраилді олардың езгішілерінен құтқарады.
Иә, Құдай әлемнің ақымақ, әлсіз, төмен және жеккөрінішті нәрселерін таңдады, «бар нәрсені жоқ ету үшін, ешбір адам Оның алдында мақтанбауы үшін» (1 Қор. 1:26–29). Егер Ғидон Құдайдың көмегімен бір сарбаз 1000-ды қуатынын, ал екеуі 10 000-ды қашыратынын есінде сақтаса (Заң. 32:30), онда 28 сарбаз бүкіл мидиандық әскерді жеңуге жеткілікті болғанына сенімді бола алар еді! «Өйткені Иемізді көппен де, азбен де құтқарудан ештеңе тоқтата алмайды» (1 Самуил 14:6).
