Еврейлерге 10-тарауда біз сенушілердің азаптарына қарамастан, кері қайтпай, сенімде табанды болуға шақыруын қарастырдық. 11-тарау Құдайдың әрдайым сеніммен өмір сүретіндерді нығайтқанын көрсетуге қызмет етеді. Осы 12-тарауда азап туралы тағы бір өсиет берілген: Құдай оны біздің тәртібіміз бен тәрбиеміз үшін пайдаланады. Еврей оқырмандары Иеміздің жазасы Оның оларға деген сүйіспеншілігінің дәлелі екенін ұмытып кеткен еді.
Азап әрдайым рухани өсуге мүмкіндік береді. Құдай біздің азабымызға себеп болатын әділетсіздіктің ешқайсысын мақұлдамайды; дегенмен, Ол біздің күрестерімізді өтей алады, бізді олар арқылы біздің пайдамыз үшін жазалайды. Біз Оның түзетуін сол кезде ұнатпауымыз мүмкін, бірақ егер біз онымен тәрбиеленуге дайын болсақ, ол «әділдіктің бейбіт жемісін» (12:11) береді.
Осылай болғандықтан, қолдарымызды нығайтайық! Жолдарымызды түзейік! Егер біз немесе біздің бауырларымыз күрестерімізден тайып кетсе, қандай пайда бар? Ақсақ аяқтар нашарласа, қандай бата бар? Әлсіздік, ащылық немесе қасиетсіздік атмосферасы Сион тауына, «тірі Құдайдың қаласына» (22-тармақ) келгендер үшін сөзсіз қолайсыз болар еді.
Еврейлер кітабының ескертулері барлық жалғандықты ашуға және барлық шындықты нығайтуға арналған. Осыған ұқсас, 12-тараудың соңғы үндеуі: «Сөйлеушіні қабылдамаудан сақ болыңдар» (25-тармақ) деп үндейді. Жалғандар Оның үкімінен құтылмайды; ал біз, шындыққа сенетіндер, Оның дауысына құлақ асуға дайын болуымыз керек. Біз шайқалмайтын патшалықты қабылдап жатырмыз, сондықтан Құдайға құрметпен және Құдайдан қорқумен қызмет еткенде, рақым атмосферасында өмір сүреміз.
