Рождествода біз бір-бірімізге сыйлықтар береміз. Сыйлық таңдағанда, біз адамның не қалайтынын ескереміз. Әрине, біз сыйлықты алушының оны ашуын күтеміз. Жылдың осы уақытында біз сыйлықтарды алуды да ұнатамыз.
Иса құдықтағы самариялық әйелмен сөйлескенде, Өзін мәңгілік өмірге әкелетін «Құдайдың сыйы» деп атады (Жохан 4:10-14 NIV). Бұл бізге Исаның адамзатқа Құдайдың сыйы болғанын еске салады. Исаның туылуы арқылы Құдай адам болды. Бұл сыйлық біздің ең үлкен қажеттілігімізді – күнәларымыз арқылы Құдайдан бөлінуді қанағаттандырды. Пауыл: «Өйткені күнәнің жалақысы – өлім, ал Құдайдың сыйы – Иеміз Иса Мәсіхтегі мәңгілік өмір» (Римдіктерге 3:23) деді. Қандай қарама-қайшылық! Біздің күнәміз өлімге әкеледі, бірақ Құдай бізге мәңгілік өмірді – Онымен мәңгі бірге болуды ұсынады (2 Қорынттықтарға 5:1-4).
Міне, Құдай бізге Өз сыйын қалай ұсынады: «Сендер иман арқылы рақыммен құтқарылдыңдар – бұл сендерден емес, бұл Құдайдың сыйы – істер арқылы емес, ешкім мақтанбас үшін» (Ефестіктерге 2:8-9). Бұл иманға байланысты; біздің күнәкар жағдайымызды мойындау және Иса өлген кезде біздің жазамызды төлегенін мойындау, бұл бізге Құдаймен татуласуға мүмкіндік береді (1 Жохан 1:9). Бұл иман Құдайдан келеді.
Пауыл сенушілерді жомарт беруші болуға шақырғаннан кейін: «Құдайға Оның сипаттауға келмейтін сыйы үшін шүкір!» (2 Қорынттықтарға 9:15) деді. Құдайдың сүйіспеншілігінің шегін ешқандай сөзбен жеткізу мүмкін емес. Ең жақсы сипаттама: «Құдай бұл әлемнің адамдарын соншалықты сүйгендіктен, Өзінің жалғыз Ұлын берді, сондықтан Оған сенетін әркім мәңгілік өмірге ие болады және ешқашан шынымен өлмейді» (Жохан 3:16 cev).
«Сыйлық» деген грек сөзі берушінің сүйіспеншілігін және алушы үшін шығынның жоқтығын білдіреді. Әрине, Құдай – ең ұлы беруші, ал Иса Мәсіх – Оның ең ұлы сыйы. Сіз Оның сыйын қабылдадыңыз ба? Рождествода сыйлықтар беріп, алып, бірақ ең ұлы сыйлық – Мәсіхті ешқашан қабылдамау қандай өкінішті.
