Мәсіх бұл дүниеде болғанда, Ол Құдайдың даналығының өзі болды. Нақыл сөздер 8-де Ол осылай сипатталады. Ол айта алатын еді:
Менің барлық ұстаздарымнан артық түсінігім бар; өйткені Сенің куәліктерің менің ойымда. Мен қарттардан артық түсінемін, өйткені Сенің өсиеттеріңді сақтадым (Забур 119:99-100).
Соған қарамастан, біз Оны 12 жасында Иерусалимдегі ғибадатханада дін мұғалімдерін тыңдап, оларға сұрақтар қойып, оларға үйретпегенін көреміз (Лұқа 2:46). Өзінің кішіпейілділігімен Ол жасына сай әрекет етті. Олар Оған сұрақ қойғанда ғана, Ол оларды таң қалдырған жауаптар берді. Ол дұрыс уақытта дұрыс нәрсені істеді – бәріміз үшін тамаша үлгі!
Оның ата-анасы Оның Иерусалимдегі ғибадатханада неге қалғанын түсінбеді. Сондықтан олар қайтып келгенде Оны сөкті. Олардың түсінбеушілігіне қарамастан, біз таңғажайып мәлімдемені оқимыз:
Содан кейін Ол олармен бірге түсіп, Назаретке келді, және Ол оларға бағынышты болды (Лұқа 2:51).
Аспан мен жердің Жаратушысы Өзінің жаратылыстарына бағынышты болды! Исаның өмірінде қандай кішіпейілділікті көреміз. Жас кезіндегі барлық жылдары Ол ата-анасына қарсы шықпай, керісінше оларға көмектесіп, әкесі Жүсіп сияқты ағаш ұстасы болды. Ол Гамалиелдің аяғында оқымады немесе PhD дәрежесін алуға тырыспады, бірақ күнделікті нанын табу үшін қолдарымен жұмыс істеді. Ол шынымен де жүрегі кішіпейіл болды!
Оның кішіпейіл ойы адамдармен қарым-қатынасында да көрінеді. Көп рет Оны кедей адамдармен және еврей қоғамынан қорланған және қуылған адамдармен байланыста табамыз. Ол кедейлерге қуанышты хабарды уағыздау үшін келді. Біз Оны қарапайым балықшы Симон Петрдің үйінде немесе қорланған салық жинаушы Левидің үйінде көреміз. Ол шашымен аяғын жуған жезөкшеге қызмет етуге дайын болды. Өзінің кішіпейілділігі арқылы Ол халықтың сыртқы адамдарын өзіне тартты. Лұқа 15:1-де былай делінген:
Барлық салық жинаушылар мен күнәкарлар Оны тыңдау үшін Оған жақындап келе жатты (Лұқа 15:1).
Бірақ мұның нәтижесінде Оған қарсыластары шабуыл жасады:
Фарисейлер мен дін мұғалімдері күбірлеп: «Бұл адам күнәкарларды қабылдайды және олармен бірге тамақтанады», – деді. (Лұқа 15:2)
Егер біз Мәсіхтің үлгісін ұстансақ, адамдардан мақтау күтудің қажеті жоқ. Мәсіхті түсінбеді, бізді де солай түсінбейді. Қоғамда сыртқы немесе қорланған адамдарға қол созу – бәріміз үшін сынақ. Бірақ біз дәл солай істеуіміз керек. Мәсіхтің ойын еліктеу сондай адамдармен бірге болуды және оларды көкке жеңуді де қамтиды. Біз өзімізбен бірдей әлеуметтік деңгейдегі адамдармен ғана байланыста болуға тырыспауымыз керек. Мәсіх кедейлер мен мұқтаждарға қолжетімді болды және олармен байланыста болды, біз де солай болуымыз керек.
Иеміз айтты:
«Кешкі ас немесе түскі ас дайындағанда, достарыңды, бауырларыңды, туыстарыңды немесе бай көршілеріңді шақырма, әйтпесе олар да сені қайтарым ретінде шақырып, саған өтемақы берілуі мүмкін. Бірақ той жасағанда, кедейлерді, мүгедектерді, ақсақтарды, соқырларды шақыр: сонда сен бата аласың; өйткені олардың саған өтемақы беруге мүмкіндігі жоқ; өйткені саған әділдердің қайта тірілуінде өтемақы беріледі». (Лұқа 12:12-14)
