Құдайдың сүйікті Ұлының қорланғанына таң қаламыз ба? Ишаяның болжамының орындалғанын көру үшін Інжіл жазбаларын оқуымыз керек. «Олар Мені себепсіз жек көрді» (Жохан 15:25; Забур 69:4) деп жазылған. «Себепсіз» деп аударылған сөз «тегін» немесе «еркін» дегенді білдіреді. Ол еркін сүйді және дәл солай еркін жек көрілді. Інжіл жұмысына қатысқан кез келген адам адамдардың жүрегінің тереңінде жатқан Мәсіхке деген дұшпандықты тез түсінеді.
«Қабылданбаған» сөзін «жалғыз қалдырылған» немесе «алыстатылған» деп аударуға болады. Інжілдерде Мәсіх бізге жалғыз тұлға болып көрінеді, дегенмен Оны шәкірттері де, азаптарынан құтылуды іздеген үмітсіз халық та қоршап тұрды. Оны үнемі, тіпті ең жақын адамдары да түсінбеді, және бұдан артық жалғыздық жоқ. Осылайша Ол «қайғылы адам және қайғымен таныс» болды. Бұл біз үшін түсіну қиын: Әскерлердің Иеһовасы болған, денеде көрінген, бірақ біздің барлық қайғыларымызға енген – бірақ солай болды. Мұндағы «қайғы» сөзін «ауырсыну» деп те аударуға болады. Бұл қалай болуы мүмкін? Бұл біздің түсіндіруге немесе түсінуге тырысуымыз емес, керісінше табынуымыз керек.
Олардың Оған деген жиіркеніші «біз... жүзімізді Одан жасырдық» деген сөздермен білдірілген. Қарапайым Мәсіх, қойдың кедейлерімен және олардың азаптарымен бірге болған Біреу, олардың діни және мәдени мақтанышы қабылдай алмайтын нәрсе еді. Бұл олардың Римнен құтылуға деген ұлттық ұмтылыстарына қарсылық болды. Олар Оны «қорлады» және «бағаламады»; Рим кресті осы көзқарастың және Оның қайғыларының шарықтау шегі болар еді.
