Біз рақым күнінде өмір сүріп жатырмыз, сондықтан біз Финехас жасаған әрекет түріне шақырылмаймыз. Алайда, бұл оқиғадан үйренуге болатын моральдық принциптер бүгінгі күні де біз үшін өзекті. Біздің ұрпағымыздағы көптеген христиандар Құдайдың мойындалған халқы арасындағы зұлымдыққа қарсы тұрудан бас тартады. Олар Иемізге және Оның халқына деген сүйіспеншіліктен туындаған ұстанымды ұстанатындарды «найза лақтырушылар» деп айыптайды. Рақым шындықты сақтайды: тек Құдайдың сүйіспеншілігі туралы естігісі келетіндер Киелі кітаптағы Құдайдың жарық пен сүйіспеншілік екенін мойындамайды.
Сонымен қатар, біз сапардың соңын көзде ұстауымыз керек. Өкінішке орай, соңы көрінген кезде адамдар шаршап, бас тартуға дайын болады. Сандар 25-тарау бізге киелі жазбалық бөлінуден бас тарту қаупін көрсетеді. Иеміз біздің соңына дейін Оған адал болуымызды қалайды. Ол бізді бас тартпауға, ымыраға келмеуге шақырады. Құдайдың адамы ретінде Финехас Құдайдың келісім сандығымен және қасиетті ыдыстармен байланысты болды. Оның Құдайдың даңқы туралы білімі оған шешімді әрекет етуге мүмкіндік берді.
Исраил шөл даладағы сапарында Құдайдың қасиеттілігіне не сәйкес келетінін үйрене алмады. Сандар 25-тарауда сипатталған қайғылы оқиға бұған дәлел. Бұл Иеміз Аян 2 және 3-тарауларда сипаттаған мойындалған Шіркеу тарихына ұқсас емес пе? Бұл біздің жеке өмірімізде де болуы мүмкін емес пе? Келіңіздер, Оның қасиеттілігін тануды және Финехас сияқты оған сәйкес әрекет етуді үйренейік, күнә енді ластамайтын күнді күтейік.
