ОТБАСЫНАН ҮЙРЕНУ Марта, Мәриям және Лазар
Жақын досыңның болуы тамаша. Бірақ проблемалар мен алаңдаушылықтар туралы бірге демалып, сөйлесе алатын достық отбасының болуы одан да жақсы. Иеміз Исаның осындай отбасы болды, ол Өзінің ерекше қызметінің қысымынан демала алатын – Марта, Мәриям және Лазардың үйі. Бұл үш ағайынды Иеміздің Иерусалимдегі 120 шынайы шәкіртінің қатарында болған шығар (Елшілердің істері 1:15). Ол оларға сенді және олардың қонақжайлығы мен достығынан ләззат алды.
Олар Иерусалимнен екі мильден аз қашықтықтағы Бетанияда тұрды. Олардың ата-аналары аталмаған, сондықтан біз олардың енді тірі емес екенін және бұл үшеуінің үлкен және үйленбегенін болжаймыз. Бір деректе Мартаның өз үйін Иемізге ашқаны айтылады (Лұқа 10:38-42), бұл оның үлкен әпкесі және үйдегі матриарх болғанын білдіреді.
Марта
Лұқа 10 бізге Иса қонақ болған сол үйдегі өмірді көрсетеді. Марта Иемізді қонаққа шақырып, тамақ дайындап жатқан еді. Біз оны жақсы ұйымдастырылған және бәрін дұрыс жасағысы келетін үлкен әпке ретінде көреміз. Он екі шәкірт те түскі асқа келген шығар, сондықтан бұл жай ғана тағам емес, аш ер адамдарға арналған толық тамақ сияқты болды.
Мәриям көмектеспегендіктен, Марта ашуланып, шағымданды: «Ием, әпкем мені жалғыз жұмыс істеуге қалдырғанына сіздің көңіліңіз толмай ма? Оған маған көмектесуін айтыңыз!» Иеміздің жауабы оны таң қалдырды және ынталы қызмет пен құлшылықпен берілгендіктің қарама-қайшылығы ретінде еске алынады: «Марта, Марта... сен көп нәрсеге алаңдап, мазасызданып жүрсің, бірақ тек бір нәрсе қажет. Мәриям жақсысын таңдады, және ол одан алынбайды» (Лұқа 10:41-42).
Мартаның тамақпен айналысқанында ешқандай жамандық жоқ еді – біреу мұны істеуі керек болды. Біз отбасы мен қонақтардың әл-ауқаты үшін қажет деп санайтын көптеген жұмыстар бар. Марта қызметші жүрегі бар ұйымдастырушы болды, және бұл мақтауға тұрарлық еді. Марталар бүгінде әрбір жергілікті шіркеуде қажет. Қонақжайлық – маңызды қызмет және әрбір отбасы қонақтарға қонақжайлық көрсетуі керек. Қонақжай үй басқалардың қажеттіліктерін қанағаттандырғанда пайдалы болуы мүмкін. Бірақ қонақжайлық отбасының басқа мүшелері ерікті түрде бөлісуі керек жұмысты да талап етеді.
Пауыл өзі барған және оған көптеген жолдармен көмектескен көптеген адамдарды мақтады (Римдіктерге 16:3-16). Жохан Гайды қонақжайлықты ұстанған адам ретінде мақтады, ол тек үйінде сенушілерді қабылдап қана қоймай, сонымен қатар оларға сапарларында практикалық көмек көрсетті (3 Жохан 5-8). Пауыл да Гайды мақтады, оның қонақжайлығы оған және бүкіл шіркеуге бата болды (Римдіктерге 16:23).
Жергілікті шіркеуде атқарылатын көптеген жұмыстар бар және әдетте бұл міндеттерді өз мойнына алуға дайын адамдар аз болады. Кейбіреулер жалғыз құнды қызмет уағыздау немесе пасторлық жұмыс деп ойлайды. Олар жасалуы керек басқа көптеген нәрселерді басқа біреулер үшін деп санайды. Алайда, отбасының әрбір мүшесі отбасын бақытты және өнімді ету үшін өз үлесін қосуы керек сияқты, шіркеу отбасына да дәл солай қатысты, өйткені біз әрбір мүшенің бүтіннің игілігі үшін өз үлесін қосуда маңызды екенін түсінеміз (Ефестіктерге 4:15-16).
Біз кейде Мартаны оның қарбаласқандығы мен алаңдаушылығы үшін айыптаймыз, бірақ тым сыни болмауымыз керек – жұмысты біреу істеуі керек болды. Оның көзқарасы мен әпкесін сынауы проблема болды. Марта қызмет етуге алаңдауды тоқтатып, өз әрекетінен пайда көретін Иемізге назар аударуы керек еді. Лұқа оны «алаңдаған» деп сипаттады (Лұқа 10:40). Оның қызметінің мақсаты сол сәттегі қарбаласта жоғалып кеткен еді. Мүмкін Марта бірнеше минутқа тоқтап, қонақжайлықтан ләззат алып, Иемізді тыңдауы керек еді.
Біз Марта сияқты ойлауға бейімбіз. Біз Иемізді сүйіп, Оған қызмет еткіміз келсе де, істеп жатқан ісімізге соншалықты беріліп кетеміз, басқалар көмектеспейді деп шағымданамыз. Біз назарымызды жоғалтып, жұмыстың Иеміздікі екенін және оны Ол үшін істеп жатқанымызды ұмытамыз. Бұл болғанда, біз ең маңызды нәрсені жіберіп аламыз, және Иеміздің аяғындағы қарым-қатынас уақытымыз күнделікті асығыс орындалатын діни жаттығуға айналады. Біз не істеу керек деген ойлармен алаңдап, ақыр соңында Иемізден ләззат алмаймыз немесе Киелі кітапты оқу мен дұға ету уақытымыздан көп нәрсе алмаймыз. Нәтижесі – жеміссіз қызмет. Егер біз үйімізде немесе шіркеуде қонақжайлық көрсетсек, Мартаның ынтасын сақтауымыз керек, бірақ басымдықтарымызды дұрыс қоюымыз керек, сонда біздің істегеніміз Оның күшімен және Оның даңқы үшін болады.
Мәриям
Кейбіреулер Мәриямды жалқау немесе қонақтарының физикалық қажеттіліктеріне немқұрайлы қарады деп ойлауы мүмкін. Бірақ бұл олай емес еді. Оның Иемізге деген ынтасы жемісті батаға әкелді, өйткені біз оны кейінірек құлшылық етуші ретінде көреміз, ол өзінің қымбат иіс суын Иеміздің аяғына құйды (Жохан 12:1-3). Мәриямның ең қымбат мүлкі бір жылдық жалақыға тұрарлық еді (Жохан 12:5). Ол құлшылық ету әрекетінде өзінің ең жақсысын берді. Иеміз оны осы сүйіспеншілік әрекеті үшін мақтады, ал сатқын Жүдас оны «ысырап» деп атады. Оның сылтауы оны кедейлерге көмектесу үшін қолдануға болады деген еді (Марқа 14:4-5).
Иса Мәриямның жақсысын таңдағанын айтты – Оның аяғында уақыт өткізу, Оны тыңдау және құлшылық ету. Біз күн сайын Оның қатысуында болуға уақыт бөлеміз бе? Егер біз Оның Сөзін ешқашан оқымасақ, Оны ешқашан шынымен танымаймыз. Иса өз отандастарына: «Бұл Мен туралы куәлік ететін Жазбалар» (Жохан 5:39) деді.
Біз Жазбаны оқығанда, Иемізге деген берілгендігіміз нығаяды, сонда біздің құлшылығымыз мағыналы және хош иісті болады, тек жүрегімізді ғана емес, сонымен қатар Құдайдың тағына көтеріледі. «Төрт тірі жаратылыс пен жиырма төрт ақсақал Қозының алдына құлады... олар әулиелердің дұғалары болып табылатын хош иісті заттарға толы алтын тостағандарды ұстап тұрды. Және олар жаңа ән айтты: «Сен лайықтысың... Сен Өз қаныңмен адамдарды Құдай үшін сатып алдың» (Аян 5:8-9). Құлшылық пен мақтау Құдайға хош иісті әтір.
Лазар
Барлық отбасыларда сынақтар болған, бұл отбасы да ерекше емес еді. Марта мен Мәриям бауырлары Лазар туралы Исаға шұғыл хабар жіберді: «Ием, сіз сүйетін адам ауырып жатыр» (Жохан 11:3). Әпкелерге бұл ауыр болып көрінсе де, Иса шәкірттеріне бұл ауру өліммен аяқталмайтынын, бәрі Құдайдың даңқы үшін болатынын айтты (Жохан 11:1-44). Иса бұл отбасын сүйді, бірақ досын емдеуге асықпай, Бетанияға бармас бұрын тағы екі күн күтті.
Иеміз тағы да таңқаларлық мәлімдеме жасады: «Біздің досымыз Лазар ұйықтап қалды; бірақ мен оны оятуға барамын» (Жохан 11:11). Шәкірттер Оның мағынасын түсінбеді, Лазардың жақсарып келе жатыр деп ойлады. Сондықтан Иса нақтылады: «Лазар өлді, және сендер үшін мен ол жерде болмағаныма қуаныштымын, сонда сендер сенесіңдер» (Жохан 11:14). Иса Бетанияға келгенде, ол Мартамен кездесті, ол: «Ием... егер Сіз мұнда болғаныңызда, бауырым өлмес еді. Бірақ мен қазір де Құдай Сізге не сұрасаңыз да беретінін білемін» (Жохан 11:21-22) деді. Мартаның сенімі де, түсінігі де болды.
Иеміз оған Лазардың қайта тірілетінін айтқанда, ол әділдердің Құдай алдына тұру үшін тірілетін болашақты ойлады. Содан кейін Иса жерлеу рәсімдерінде жиі айтылатын сөздерді айтты: «Мен тірілумін және өмірмін. Маған сенетін адам өлсе де тіріледі; және кім тіріліп, маған сенсе, ешқашан өлмейді. Бұған сенесің бе?» Мартаның жауабы оның Исаның кім екенін шынымен білетінін көрсетті: «Иә, Ием... Мен Сіздің Мәсіх, Құдайдың Ұлы, дүниеге келуі керек болған адам екеніңізге сенемін» (Жохан 11:27).
Осы сөздерді ескере отырып, Марта үйіне оралып, Мәрияммен бірге Лазардың қабіріне барды, онда Иса олармен бірге жылады. Киелі жазба бізге, біздің Ұлы Бас діни қызметшіміз ретінде, Иса біз қайғырғанда түсінетінін және Ол біз үшін Құдайдың алдында арашашы болатынын айтады (Еврейлерге 4:14-16; 7:24-26). Оның күші Лазарды қабірден шақырғанда көрінді. Және Лазар, қабір киімдеріне оранған, Иса қатты сүйген адамдардың қуанышына шықты.
Біз
Бұл отбасының тәжірибелері бізге Иеміз туралы көп нәрсе үйрете алады:
- Ол біздің дұғаларымызға Өз уақытында және Өз жолымен жауап береді (Жохан 11:6).
- Ол бізге өлімнен кейін өмір бар екенін үйретуде (2 Қорынттықтарға 5:8).
- Оның біздің өмірімізде сынақтарға рұқсат беруінің мақсаты бар (Жақып 1:2-4; 1 Петір 1:6-7).
- Ол тірілу және өмір (Жохан 11:25; 14:1-4).
- Ол өлімнің ащысын жойды (1 Қорынттықтарға 15:55-58).
- Ол біздің құлшылығымызды сүйеді және біздің Оның аяғында отыруымызды қалайды (Лұқа 10:39-42).
- Ол біздің өмірімізге бұл отбасының өміріне қызыққандай қызығады (Жохан 17:14-20).
Көп жағынан бұл отбасы сіздікі мен менікі сияқты болды. Осыған байланысты біз отбасымыздағы Иеміздің қатысуына жауап бергенде үміт пен жұбаныш таба аламыз.
