53-тараудың алдыңғы аяттарында сөйлейтін дауыс – Исраилдің қалдығы; бұл олардың болашақ күні Мәсіхті мойындауы. Енді пайғамбарлық жалғасады, бірақ сөйлеп тұрған пайғамбардың өзі – бұл мойындау емес, сипаттама. 7 және 8-аяттарда Ишая Мәсіхтің адам соты алдындағы сынағын және Оның қозы ретіндегі сипатын сипаттайды.
Мәсіх адамның сот төрелігіне әкелінді, бірақ бұл еврей заңы бойынша заңсыз іс болды. Бұл жалған куәгерлермен және алдын ала белгіленген нәтижемен толықтай бұрмаланған сот болды. Ол «қысымға ұшырады», өйткені бұл адамның күнәкар стандарттары бойынша да әділетсіз сот болды. Ол сондай-ақ «азап шекті» – сөздің түпкі мағынасы «қорқыту» – олар даңқ Иесін сөгіп, мазақ етті. Содан кейін Ол Яһудеядағы Цезарьдің өкілі, пұтқа табынушы губернатор Пилаттың алдына әкелінді. Пилат Мәсіхтің үнсіздігіне және көптеген айыптауларға қарсы тыныштығына «таң қалды» (Марк 15:3–5). «Менің Сені айқышқа керіп тастауға да, босатуға да күшім бар екенін білмейсің бе?» Асыл, бірақ салтанатты жауап: «Саған жоғарыдан берілмесе, Маған қарсы ешқандай күшің болмас еді» (Жохан 19:10–11). Қандай сабырлық пен қадір-қасиет! Бұл пұтқа табынушы губернаторды қатты мазасыздандырды.
Мәсіхтің үнсіздігі қой қырқушы мен қасапшының қолындағы кінәсіз, бағынышты қозы сияқты болар еді. Шынында да, бұл Қозы әлемнің негізі қаланбай тұрып алдын ала белгіленген болатын (1 Петір 1:20); біз Оны Абылдың отарының тұңғышында (Жаратылыс 4:4); Мория тауында болжанғандай, Құдай беретін қозыда (22:8); және Мысырдан шығудағы Пасха қозысында көреміз. Ол әлемнің күнәсін жоятын Қозы болды (Жохан 1:29).
