Нехемия асықпайды, бірақ Иемізді күтеді. Ол төрт ай бойы күтіп отыр. Күту – көпшілігіміз жақсы істей алмайтын нәрсе – күту, қашан өзгеріс болады, қашан есік ашылады, немесе қашан менің жағдайым өзгереді деп ойлау. Біз жиі күту пассивті, күту ештеңе істемей отыру деген ойдамыз. Бірақ 1:4–11 тарауынан және мұнда 2:4 тарауынан Нехемияның күткен кезде не істегенін естиміз: ол пассивті болмады, ол дұға етті! Нехемия дұғашыл адам болды. Бұл кітапта оның дұға еткені туралы он екі рет оқимыз!
Нехемия Артаксеркс патшаның тағы алдында қызмет етті, бірақ өз алаңдаушылықтарын Құдайдың тағы алдына әкелді! Ол бұрын патшаның алдында ешқашан мұңаймаған. Бірақ патша Нехемияны бір нәрсе мазалап тұрғанын айта алды. Нехемия қатты қорықты, өйткені патшаның алдында бақытты болмау мүмкін емес еді. Ол патшаның тағы алдында сынған жүрекпен тұрды. Ол не істейді? Нехемия өз алаңдаушылығын тағы да жоғары таққа әкеледі! Ол Құдіретті Құдайдың тақ бөлмесіне кіріп, өз алаңдаушылығын аспан Құдайына тастайды!
Бұл дұғашыл адамнан қандай сабақтар ала аламыз! Патша Нехемияның жүзінен қайғыны көрді, бірақ аспан Құдайы әрқайсымыздың жүрегіміздегі қайғыны көре алады! Патшаға жақындағанда, адамдар қорқынышпен және дірілдеп кірді. Бірақ біз бүгін рақым тағына батыл жақындай аламыз, сонда біз мейірімділікке ие болып, қажетті уақытта көмек үшін рақым табамыз (Еврейлерге 4:14–16). Дұға соңғы нұсқа емес; ол жалғыз нұсқа және әрқашан ең жақсы нұсқа! Біз Нехемия сияқты болып, оны бірінші нұсқа етуіміз керек!
