Фарисей, Исраилдің басшысы және мұғалімі Никадим Иеміз Исаға түнде келді. Ол Назареттік Раббимен байланысты «белгілер» Құдайдың Онымен бірге екенін көрсетті деп сенді (3:2); мүмкін Ол пайғамбар шығар. Никадим қызығушылық танытты; ол көбірек білуі керек еді. Ол оны жеңіл-желпі елемейді немесе айыптамайды, оның көптеген фарисей әріптестері істегендей. Мұса пайғамбар белгілері бар пайғамбарды сынау керек және оны айыптамас бұрын оның айтқанын тыңдау керек деп айтпады ма (Заңды қайталау 18:17–22; 13:1–3)?
Олардың әңгімесінің тақырыбы жаңадан туылу қажеттілігінен басталды, бұл Никадим, «Исраилдің мұғалімі» ретінде білуі керек еді (3:2–13). Ол оның шындығын жоққа шығара алмады. Бұл Никадимді ой дағдарысына ұшыратқан болуы керек: егер Назареттік пайғамбар дұрыс болса, бұл оның өміріне және адамдар мен оның құрдастары арасындағы орнына үлкен салдар әкелер еді (9:22).
Келесі кезекте, Иеміз Иса Никадимге Мұса көтерген шөлдегі жылан туралы айтты (3:14–15). Никадим бұл оқиғаны жатқа білетін еді. Бірақ енді бұл жай ғана оқиға немесе оның халқының тарихи есебі емес еді. Жылан шаққан исраилдік өмір сүру үшін оған қарау керек еді (Сандар 21:8)! Иеміз мұны Өзіне, «Адам Ұлы» ретінде қолданып, Никадимге: «Өйткені Құдай әлемді сондай қатты сүйгендіктен, Өзінің жалғыз туған Ұлын берді, Оған сенген әркім жойылмай, мәңгілік өмірге ие болсын» деді. Біз жиі келтіретін, жақсы танымал және сүйікті Інжіл аятының алғаш рет фарисейге айтылғаны таңқаларлық – Иеміз Исаның тамаша рақымы! Никадим, тақуа, шынайы және ынталы, енді ар-ұждан дағдарысында болды. Бұл оның Жарыққа қарай алғашқы қадамы еді.
