Нұх үміт өмірін сүрген адамның тамаша үлгісі. Ол ерлер мен әйелдер Құдайды ұмытқан мәдениетте өмір сүрді. Иеміз Иса Нұхтың күніндегі мәдениетті сипаттап, былай деді: «Нұхтың күндері қалай болса, Адам Ұлының келуі де солай болады. Өйткені топан суға дейінгі күндерде олар ішіп-жеп, үйленіп, үйлендіріп жатты, Нұх кемеге кіргенше» (Мат. 24:37–38). Өмір Құдайды мүлдем ескермей, Оны ойламай өтіп жатты! Бұл біздің бүгінгі күнімізге өте ұқсас. Нұх бізге үміт өмірінің шынымен қандай екенін көрсететін үлгі болып табылады.
Нұх Құдайға үміт артты, тіпті оның айналасындағы жағдайлар жағымсыз болса да. Жаратылыс 6-да біз Нұхтың заманындағы адам жүрегінің жағдайын оқимыз: «Сонда Жаратқан Ие адамның жер бетіндегі зұлымдығының зор екенін және оның жүрегіндегі ойларының әрбір ниеті үнемі тек зұлымдық екенін көрді» (5-тармақ). Бірақ айналасындағы мәдениетке қарамастан, Нұх Құдайына үміт артты, Оның сөзіне сенді және Құдай оған бұйырғанның бәрін орындады (22-тармақ).
Дәл бүгінгідей, Құдайға үміт арту танымал емес еді. Петр Нұхты «әділдіктің уағызшысы» деп сипаттайды (2 Пет. 2:5), тек айтқан сөздерімен ғана емес, сонымен қатар Құдайына деген үмітін қалай өмірде көрсеткенімен де! Нұхтың үміті оны Құдай сөзіне сенуге итермеледі, тіпті Құдай асықпайтын сияқты көрінсе де. Нұх шамамен 120 жыл бойы кеме салып еңбек етті, бұл оның заманындағы скептиктердің мазақ етуіне көп уақыт берді. Нұх сияқты, біз де болашаққа қатысты Құдайымызға үміт арта аламыз. Егжей-тегжейлер бізге жасырын болуы мүмкін, бірақ біздің болашағымыз Оның мейірімді, құдіретті қолдарында сенімді.
