«Біз ол жерде алыптарды көрдік» (Сандар 13:33). Иә, Исраил тыңшылары алыптарды көрді, бірақ Ешуа мен Халеб Құдайды көрді! Күмәнданушылар бүгінде де: «Біз шабуыл жасай алмаймыз... олар бізден күштірек» (31-тармақ) дейді. Алайда сенушілер: «Біз барып, иемденуіміз керек..., өйткені біз мұны сөзсіз істей аламыз» (30-тармақ) дейді.
Алыптар үлкен қиындықтарды білдіреді және олар бізді барлық жерде аңдиды. Олар біздің отбасымызда, шіркеулерімізде, әлеуметтік өмірімізде, тіпті өз жүрегімізде де бар. Біз оларды жеңуіміз керек, әйтпесе олар бізді жұтып қояды, дәл ежелгі исраилдіктер Қанахандағыларды қорқып: «Біз зерттеген жер онда тұратындарды жұтып қояды. Біз ол жерде көрген барлық адамдар өте үлкен» (32-тармақ) дегендей.
Біз Ешуа мен Халеб сияқты сенім көрсетуіміз керек, олар: «Қорықпаңдар..., өйткені біз оларды жұтып қоямыз» (Сандар 14:9) деді.
Шын мәнінде, олар басқаларға: «Біз оларды жеңу арқылы, егер жеңетін алыптар болмаса, одан да күштірек боламыз» деді. Шындығында, егер бізде жеңетін сенім болмаса, бізді жолымызды бөгейтін алыптар жұтып қояды — тұтынып қояды. Ешуа мен Халебте болған «сол сенім рухымен» (2 Қорынттықтарға 4:13) Құдайға қарайық, сонда Ол қиындықтарға қамқорлық жасайды.
Біз алыптармен тек Құдайға қызмет етіп, Оған ергенде ғана кездесеміз. Исраил алға жылжығанда ғана алыптар пайда болды, өйткені олар шөлге қайта оралғанда, ешкімді таппады.
