«Забур жырларын айтқаннан кейін, олар Зәйтүн тауына шықты». (Марқа 14:26)
Мадақтау Құдайды қатты құрметтейді!
Ескі Өсиеттегі патша Еһошафат туралы баяндауда, Құдайдың халқы оларды жоюға бел буған, жеңуге болмайтын жауға тап болды. Дегенмен Құдай оларға «тұрып, Жаратқанның құтқаруын көресіңдер» (2 Шежіре 20:17) деп сендірді. Яһуда халқы Құдайға сенді. Олардың әскерін әншілер басқарды, уәде етілген жеңісі үшін Жаратқанды мадақтады, және жеңіс келді. Патша Дәуіт келісім сандығын Иерусалимге әкелгенде, ол бар күшімен Құдайды мадақтады (2 Самуил 6:12-23). Дәуіттің мадақтауы Құдайға ұнады, және Құдайдың құдіретті қатысуы Дәуіттің патшалығында қалып, оған әрбір жауға қарсы жеңіс берді.
Иса Гетсиман бағына және айқышқа бара жатқан еді, онда Құдайдың ең үлкен жеңісі орындалатын еді. Ол шәкірттерін ән айтуға жетеледі. Шәкірттердің бәрі Оны тастап кететін еді, және Иса қатыгездікпен өлім жазасына кесілетін еді, бірақ Иса олардың Құдайды мадақтауын талап етті. Олардың мадақтауы айқыштан асып, Құдайдың түпкілікті жеңісіне қарады.
Мадақтау сәттегі жағдайларға емес, Құдайдың табиғаты мен сенімділігіне негізделген. Құдай сізден Өз патшалығының жұмысын жалғастыруды сұрағанда қуануыңыз керек, өйткені сіз жеңістің қазірдің өзінде қамтамасыз етілгенін білесіз. Басқалардың проблемалары мен сәтсіздіктеріне назар аудармаңыз. Құдайдың жеңіске кепілдігіне назар аударыңыз. Егер сіз Оған қызмет еткенде жүрегіңізде әнмен Құдайды мадақтауда қиындық көрсеңіз, бұл сіздің назарыңыз Құдайға емес, жағдайларыңызға аударылғанын білдіруі мүмкін.
