«Керней тартылады, өлілер шірімейтін болып тіріледі, ал біз өзгереміз! Өйткені шіритін нәрсе шірімейтін нәрсені киюі керек, ал өлетін нәрсе өлмейтін нәрсені киюі керек!» (1 Қорынттықтарға 15:52-53) Ғажайыптардың ғажайыбы! Қабірдегі ұйықтап жатқан күл — бас періштенің кернейінің үнімен көтеріледі! Қорланған шаң — тірілген Иеміз сияқты, даңқты денеге айналады!
Өлім кезінде, жанның бақыты түрі бойынша кемел ; бірақ бұл бақытдәрежесі бойынша толық емес, ол өзі қалдырған шатырмен қайта қосылғанша, ол аңғардың топырағымен араласу үшін қалдырылған. Бірақ сол қабірге ақырын басыңыз — ол қымбат, өйткені құтқарылған, шаңды қамтиды! Менің денем, сондай-ақ менің жаным — Голгофаның құтқару бағасына кірді! Және «Исада ұйықтап жатқандарды да — Құдай Өзімен бірге әкеледі.» О, жаратылыстың қасиетті мерейтой күні, Мәсіхтің «өлгендері тіріледі!» Шақыру үні шығады, «Ояныңдар, және ән салыңдар — шаңда тұратындар!»
Сол тірілу таңының барлық қуаныштарын — біз айта алмаймыз; бірақ оның басты даңқын біз білеміз, «Ол көрінгенде, біз Оған ұқсас боламыз; өйткені біз Оны қандай болса, сондай көреміз!» Оған ҰҚСАС! Жаным, сен Құдай ұлдарының бұл көрінісін күтіп отырсың ба? Оған ҰҚСАС! Сен сол даңқты бейнеге қандай да бір әлсіз ұқсастықты таптың ба? Бұл қасиетті үмітке ие бола отырып — сен өзіңді тазалап жатырсың ба, Ол таза болғандай? Қазір Исамен көп бол — кейін Онымен кездескенде қуануың үшін. Оны өміріңде Жолбасшың және Үлесің ретінде қабылдай отырып, сен өзіңнің қараңғы және жиіркенішті қабіріңе жата аласың — және тірілу таңының атуын салтанатты үмітпен күте аласың, «Мен оянғанда — Сен әлі менімен біргесің!» деп айтып.
Дж.М.Д.
