Құдаймен дұғада күнделікті тыныш уақыттың маңызы

«Өзіңді Құдайға лайықты, ұялмайтын жұмысшы ретінде көрсетуге тырыс, ақиқат сөзін дұрыс бөліп көрсет» (2 Тімотеге 2:15).

ТЫНЫШ УАҚЫТТЫҢ МАҢЫЗЫ

Әрбір христиан әр күннің басында және соңында Құдаймен тыныш уақыт өткізуді өмірлік әдетке айналдыруы керек. Жаңа күннің аяқ баспаған жолына шықпас бұрын, ол Киелі кітаптан Көктегі Әкесінің дауысын тыңдауға және дұға арқылы Онымен қарым-қатынас жасауға уақыт бөлуі керек. Күннің соңында, түнге жатпас бұрын да солай болуы керек.

Жазуларды оқу және дұға арқылы сенуші даналық, басшылық, бата және уақытша қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін Құдайға толық тәуелділігін көрсетеді. Құдаймен болған осы кездесуден кейін христиан рухани нығайып, қажылық жолындағы проблемаларға, азғыруларға және сынақтарға қарсы тұруға дайын болады (Ишая 40:29–31).

Құдаймен осы «тыныш уақытты» қамтамасыз ете алмаған ешкім күнді жақсы бастай алмайды, жақсы жалғастыра алмайды немесе жақсы аяқтай алмайды. Бұл кезең Құдай үшін әдейі сақталуы және мұқият ұсталуы керек. Оған ешнәрсе кедергі болмауы керек, өйткені ешнәрсе христианға оның жоғалуын өтей алмайды. Ібіліс, әлем және тән «уақыт жоқ» деген сылтаумен оны күнделікті бағдарламадан ығыстырып шығаруға тырысады; бірақ егер адамның мінезі мен куәлігі Мәсіх үшін маңызды болса, оған уақыт бөлініп, сақталуы керек. Дәуіттің ең күшті адамдарының бірі Шамма Филістірліктердің шабуылынан жер телімін қорғап, жеңіске жетіп, даңққа бөленгендей; біз де осы «тыныш уақытты» жаудың оны бізден тартып алуға бағытталған барлық әрекеттерінен қорғайық (2 Самуил 23:11–12).

Біздің айналамызда көріп отырған мыңдаған қираған өмірлер мен бұзылған куәліктердің трагедиясы, егер бұл христиандар Құдайды өз өмірлерінде бірінші орынға қойып, осы «тыныш уақытты» шынайы түрде сақтағанда, ешқашан болмас еді. Олардың бұған немқұрайлы қарауы өмірдегі немқұрайлылыққа, міндеттерін орындаудағы салғырттыққа және азғырулар мен күнәкар тілектерге қарсы тұра алмауға әкелді. Содан кейін оларды Иеміздегі қуаныштарынан және Оның қызметіндегі пайдалылығынан айырған апат болды. Біз табиғатымыз бойынша әлсізбіз және күш қажет; қорқақпыз және батылдық қажет; наданбыз және даналық қажет; адасқанбыз және басшылық қажет; күнәкармыз және қалпына келтіру қажет. «Тыныш уақыт» - бұл күш, батылдық, даналық, басшылық және қалпына келтіру қамтамасыз етілетін жер.

Біз де, Хабаққұқ пайғамбар сияқты: «Мен өз күзет орныма тұрамын және қоршалған жерге орналасамын, және Ол маған не айтатынын көру үшін қараймын, және мен айыпталған кезде не жауап беретінімді көру үшін қараймын» (Хабаққұқ 2:1) деп айтайық. Біз де осы «тыныш уақытты» қоршап, оны Құдай үшін қандай да бір шығынмен сақтайық.

ТЫНЫШ УАҚЫТҚА ДАЙЫНДЫҚ

Біз әсіресе таңертеңгі тыныш уақыт туралы айтатын болсақ та, кешкі уақытқа да сол принциптер қолданылады.

• Ол үшін ең жақсы уақытты таңдаңыз. Бұл жағдайларға байланысты өзгереді. Киінуге, таңғы асқа уақытында келуге және мектепке немесе жұмысқа уақытында жету үшін уақыт бөлуді ұмытпаңыз. Бұл кезеңді таңдағанда, сіз күннің ең маңызды бөлігін Құдай үшін сақтап отырғаныңызды есте сақтаңыз.
• Ерте тұрып, осы кезеңді сақтауға уақытында тұрыңыз. Бұл тұру айтылғандай оңай емес, өйткені ол айтарлықтай табандылық пен өзін-өзі тәртіпке салуды талап етеді. Төсекте жатып, тұруды ойлау, төсек жапқыштарды лақтырып, тұрудан әлдеқайда оңай! Бір кездері бір діндар христианнан тыныш уақыты үшін тұру туралы дұға етесің бе деп сұрағанда, ол: «Мен тұру туралы дұға етпеймін – мен тұрамын!» деп жауап берді. Уақытында тұру көбінесе алдыңғы түнде уақытында жатуға байланысты. Киелі кітап мұны былайша айтқан: «Ерте тұрып, кеш жатуың бекер» (Забур 127:2)! Ұйықтау үшін дұрыс сағаттарды қалыптастырыңыз. Әр таңда белгілі бір уақытта тұру әдеті тез арада қалыптасып, сенушіге рухани баталармен мол қайтарым береді. Егер ұйықтап қалуға бейімділік болса, оятқыш сағат пайдалы.
• Дереу жуынып, киініңіз. Бұл сізді толық оятады, сондықтан тыныш уақытта жартылай ұйқыда болмайсыз. Бұл өте маңызды, өйткені адам физикалық және психикалық жағынан ең жақсы күйде болуы керек, әйтпесе ол ұйқышылдықтан шоғырланудың болмауына байланысты Құдайды және өзін осы кезеңнен айырады.

ТЫНЫШ УАҚЫТТЫ САҚТАУ

Әрбір христиан осы «тыныш уақытқа» қанша уақыт бөлу керектігін өзі анықтауы керек. Ол он бес минутты таңдады делік. Бұл әлдеқайда көп болуы мүмкін, бірақ бұдан аз болмауы керек. Сондықтан біз он бес минутты таңертеңгі және кешкі уақытты ең жақсы пайдалану бойынша ұсыныстарымыздың негізі ретінде ең аз мөлшерді аламыз.

Бұл он бес минуттық кезең үш мақсатқа қызмет етуі керек: біріншіден, Жазуларды оқу үшін; екіншіден, оқылғанды ойлау үшін; және үшіншіден, ғибадат, мадақтау және дұға үшін. Осы мақсаттардың әрқайсысына бес минуттан бөлу дұрыс болар еді.

• Алғашқы бес минут Құдай Сөзін оқуға арналуы керек. Киелі кітаптың орташа тарауын осы уақыт ішінде оңай оқуға болады. Киелі кітапты ретімен оқып шығуға мүмкіндік беретін нақты оқу бағытын ұстанған дұрыс. Жақсы жоспар – әр таңда Жаңа Өсиеттен бір тарауды, ал әр кеште Ескі Өсиеттен бір тарауды алу. Бұл тарауды құрметпен және мұқият оқу керек, асықпай. Есіңізде болсын, бұл Құдайдың рухани шабыттандырылған Сөзі, ол «ілім, айыптау, түзету және әділдікте тәрбиелеу үшін пайдалы» (2 Тімотеге 3:16). Оны дауыстап, бірақ тыныш оқыған дұрыс, басқа ешкімді мазаламау үшін. Бұл шоғырлануға үлкен көмек болады және оқу кезінде ойдың адасуына жол бермейді. Киелі кітапты оқу арқылы Құдайдың дауысы жанға естілетінін ескере отырып, қасиетті кітапты қолыңызға алғанда Құдайдан рухани ағартуды сұраған дұрыс. Дәуіттің дұғасы жақсы: «Көздерімді аш, заңыңнан таңғажайып нәрселерді көрейін» (Забур 119:18). Осылайша, Киелі Рухтың басшылығы мен іліміне қарапайым тәуелділікпен Құдай Сөзі мұқият оқылады (Жохан 16:13–15).
• Екінші бес минут медитацияға, немесе оқығаныңыз туралы ойлануға арналуы керек. Бұл медитация оңай емес, бірақ оны тәжірибе арқылы дамытуға болады. Медитация оқуға ас қорыту тамақтануға қатысты сияқты. Ас қорыту жегенімізді қанға, бұлшықетке және сүйекке айналдырғандай, медитация Құдайдың даңқы үшін өмір сүру арқылы көрінеді және бізге «рақымда және Иеміз бен Құтқарушымыз Иса Мәсіхті тануда өсуге» мүмкіндік береді (2 Петір 3:18). Әрине, біз Құдай Сөзіне басқа кітаптарға беретін мұқият қарастыруды жоққа шығармаймыз. Бұл медитацияға көмек ретінде, Киелі кітаптан үзінді оқығаннан кейін әркім өзіне қоя алатын бірнеше ұсыныс сұрақтар берілген. Бұл сұрақтарға жауаптар біздің жүрегімізге және есте сақтау қабілетімізге оқығанымызды бекітуге көмектеседі, осылайша Жазулар біздің өміріміздің ажырамас бөлігіне айналады:
• Мен қандай адамдар мен жерлер туралы оқыдым және олар туралы не білдім?
• Менің өз сөздеріммен айтқанда, бұл тараудың негізгі тақырыбы не?
• Менің ойымша, ең жақсы аят қайсы? Оны жатқа айта аламын ба? (Бұл аятты қарындашпен сызыңыз.)
• Бұл тарауда мен қандай үлгіні көрдім, оны ұстануым керек? Мен қандай бұйрықты немесе қағиданы оқыдым, оған бағынуым керек? Құдайдың белгілі еркіне бағыну шынайы шәкірттік үшін маңызды екенін ешқашан ұмытпайық (Жохан 7:17; Жохан 8:31; Жохан 13:17; Лұқа 6:46; Жақып 1:22–24).
• Мен назар аударуым керек қандай ескертулер болды?
• Мен қайталауым керек қандай дұға болды?
• Бүгінгі жолым үшін қандай басшылық алдым? Бұл сұрақтарға жауап беру ойдың шынайы шоғырлануын талап етеді, бірақ бұл күш-жігер өте құнды, өйткені ол Құдай Сөзін адамның өмірі үшін тірі шындыққа айналдырады және тамаша христиандық мінездің қалыптасуы мен дамуына әкеледі – шынымен де баға жетпес қазына!
• Үшінші бес минут ғибадатқа, мадақтауға және дұғаға арналуы керек. Оларды ретімен қарастырайық.
• Ғибадат. Бұл сөзбе-сөз «құндылық-ғибадат», немесе лайықтыға құндылықты тағайындау. Бұл басқа барлық нәрсені есепке алмағанда, жүректің Құдайдың Өзімен айналысуы. Бұл Құдайдың рақымы мен мейірімі сезімінен туындаған ризашылық білдіретін жүректің толып тасуы. Құдай Өзінің қанымен сатып алған халқының ғибадатын қалайды және іздейді (Жохан 4:23–24). Бұл Құдай баласының бұл өмірдегі ең жоғары ісі және мәңгілікке Оның қызметі болады (Аян 4:11; Аян 5:12). Біз Құдайды Оның баталары үшін мадақтаймыз; біз Құдайға қажеттіліктеріміз үшін дұға етеміз; бірақ біз Құдайды Өзінің сүйікті Ұлында Өзін қалай ашқаны үшін ғибадат етеміз. Осылайша, құрметпен, таңданыспен және ризашылықпен сенуші Құдаймен айналысады.
• Мадақтау. Құдай мадақтайтын және ризашылық білдіретін халықты қалайды. «Кім мадақ ұсынса, Құдайды даңқтайды» (Забур 50:23). Бізге «Оның қақпаларына ризашылықпен, ал Оның сарайларына мадақтаумен кіру» бұйырылған (Забур 100:4). Біз Құдайды Өзі үшін Өзін берген Ұлының сыйы үшін; бізді мекендейтін, үйрететін және басшылық ететін Киелі Рух үшін; бізге Құдайдың толық ашылуы болып табылатын қасиетті Жазулар үшін; Мәсіхте біздікі болған барлық рухани баталар үшін; денсаулық, тамақ және киім-кешек жолында бізге берген көптеген уақытша мейірімдері үшін; және жауап берілген дұғалар үшін мадақтауымыз керек.
• Әрбір христиан ризашылық пен мадақтау әдетін қалыптастыруы керек. Әрине, Құдайдан әрдайым жақсылық сұрап, Оның рақымымен құтқарғандар үшін жасаған, жасап жатқан және әлі де жасайтын барлық нәрсесі үшін бір ауыз мадақ айтпау өте нашар нәрсе (Філіпіліктерге 4:6–7; Ефестіктерге 5:20; Забур 69:30–31; Забур 92:1).
• Дұға. Дұға арқылы сенуші барлық қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін Құдайға абсолютті тәуелділігін, сонымен қатар, егер сеніммен және Оның еркіне сәйкес сұралса, Құдай оның өтініштерін еститініне және жауап беретініне деген жоғары сенімін білдіреді (1 Жохан 5:14–15). Құдай дұғаны бұйырады, шабыттандырады, естиді және жауап береді (Еврейлерге 4:14–16; Лұқа 18:1; Матай 6:6–12; Забур 65:2).
• Біріншіден, өзі үшін дұға болуы керек. Бұл барлық белгілі күнәларды ашық мойындауды және тастауды қамтиды: «Егер мен жүрегімде әділетсіздікті сақтасам, Ием мені естімейді» (Забур 66:18; салыстырыңыз 1 Жохан 1:9). Көктегі Әкеңізге барлық қажеттіліктеріңізді баланың жердегі әкесіне келетіндей қарапайымдылықпен, тікелей және сеніммен айтыңыз. Иеміз Иса: «Сендердің көктегі Әкелерің сендерге не қажет екенін біледі» деді (Матай 6:32). Проблемаларыңызды Оның алдына жайып, оларды шешу үшін Құдайдың даналығын іздеңіз (Жақып 1:5–7). Қамқорлығыңызды Оған тастаңыз, өйткені Ол сіз туралы қамқор болады (1 Петір 5:7). Есіңізде болсын, Оған айтуға тым кішкентай ешнәрсе жоқ, өйткені Құдай Өзінің балаларының қарапайым, ынталы және сенімді дұғаларын естуді ұнатады.
• Содан кейін, басқалар үшін дұға болуы керек. Біз дұғаларымызда өзімшіл болмауымыз керек және тек өзімізді ойламауымыз керек, сонымен қатар басқалардың қажеттіліктерін де есте ұстауымыз керек. Құдай біздің басқалар үшін арашашы болуымызды қалайды (Ефестіктерге 1:15–16; Қолостықтарға 1:9, 1 Самуил 12:23). Біз өзімізге билік етіп отырғандар үшін дұға етуіміз керек, Құдай оларға жүрек жұмсақтығын және бізді даналықпен және жақсы басқаруға мүмкіндік беретін Құдайдың даналығын берсін (1 Тімотеге 2:1–4). Біз отандық немесе шетелдік миссияда Інжілді уағыздауға тырысып жатқандардың барлығы үшін дұға етуіміз керек.
• Есіңізде болсын, «әділ адамның ынталы дұғасы көп нәрсеге жетеді» деген сөз әлі де шындық (Жақып 5:16). Дұға – бұл күшті күш, өйткені ол әлемді қозғалтатын Құдайдың қолын қозғалтады. Дұға нәрселерді өзгертеді; сондықтан дұға етіңіз!
• Есте сақтауға көмек ретінде, көптеген христиандар дұға тізімін жүргізеді және рақым тағында еске алғысы келетін адамдардың есімдерін жазады.

Әрине, христиан оқырман бұл «тыныш уақыттың» Құдай баласы үшін абсолютті қажеттілік екеніне және Құдайдың алдында, Оның Сөзін оқып, ой жүгіртіп, дұға арқылы Онымен қарым-қатынас жасауға ең аз дегенде он бес минут жұмсау тым ұзақ емес екеніне келіседі. Бұл біздің христиандық өміріміздің әр күніне арналған осы маңызды дайындықты қандай да бір шығынмен жасау және сақтау сіздікі және менікі болсын.