1 Қорынттықтарға 12–14-тен білгеніміздей, Қорынттағы христиандар тілдердің рухани сыйына ерекше қызығушылық танытты. Әрине, белгісіз тілдерде сөйлеген сенушілер көп назар аударды. Бұл мақтанышқа және рухани пайдасыз кездесулерге әкелді. 14-тарау керісінше, үлкен қажеттілік бір-бірін рухани тұрғыдан нығайту екенін атап көрсетеді: «Барлық нәрсе нығайту үшін жасалсын» (14:26). Жоғарыдағы аятта біз «ең жақсы сыйларды ынтамен қалауымыз» керек делінген, және бұл 1 Қорынттықтарға 14:39-да қайталанып, түсіндірілген: «пайғамбарлық етуді ынтамен қалаңдар». Жаңа Өсиет аяқталғанға дейінгі дәуірде пайғамбарлық еткен адам «нығайту, жігерлендіру және жұбаныш» (14:3) сөздерін айтып, Құдайдың доктрина және христиандық өмір туралы ойын ашатын. Осылайша, «ең жақсы сыйлар» Құдайдан барлығы түсіне алатын уақтылы, нұсқаулық хабарламалар беретін сыйлар болды. Сол мақсаттарға сәйкес келетін уақтылы, Інжілдік қызметке деген қажеттілік бүгінгі күнге дейін жалғасуда.
Алайда, рухани сыйларды қарастырған кезде есте сақтау керек «одан да тамаша жол» бар. Бұл махаббат жолы, 1 Қорынттықтарға 13 түсіндіргендей. Махаббат рухани сыйлардың қатарында көрсетілмеген; керісінше, ол олардың кез келгенін қолдану үшін маңызды атмосфера болып табылады. Римдіктерге 12:6–8-дегі ұқсас үзінді, ол да бірқатар рухани сыйларды сипаттайды, одан кейін 9-аят келеді: «Махаббат екіжүзділіксіз болсын».
Христиандар ретінде біз өз сыйларымызды білуге тырысуымыз керек. Жақып рухани мұғалімдер туралы айтқанда, ол «біз» есімдігін қолданды, бұл оның Құдайдың оны сол қабілетте қолданғысы келетінін білгенін көрсетті (Жақып 3:1). Бірақ біз өз сыйларымыз туралы сенімсіз болсақ та, біз бірден махаббатқа көше аламыз, өйткені христиандық махаббат атмосферасында біз әрдайым бір-бірімізге қызмет етуді қалаймыз.
