Бүгінгі мәтіннің алғашқы сөздері өте әсерлі; Ехобаның Өз Ұлын жаралауы керек болғанын ойлау. Мұндағы «жаралау» сөзі «жаншу» дегенді білдіреді. Мәсіхтің құрбандығы Құдайға жағымды иіс болса да, мұндағы аяттың мағынасы бұл емес; керісінше, оны «жаралау» және «қайғыға салу» Құдайдың мақсаты немесе Оның еркінің жақсы ниеті болды. «Қайғы» сөзі тікелей «ауру» дегенді білдіреді, және мұнда Мәсіхтің айқышта бастан кешкен терең азаптарын сипаттау үшін қолданылады. Мәсіхтің «жаны» мұнда айтылған; шын мәнінде, ол тараудың соңғы үш аятында айтылған. Мәсіхтің өмірі «құрбандық» ретінде ұсынылды; мұнда айтылып отырған – бұл күнә үшін құрбандық.
Киелі Рух, Ишая арқылы, енді біздің назарымызды Мәсіхтің қайта тірілуіне аударады – таңғажайып шындық! Ол «Жазуларға сәйкес» (1 Қор. 15:4) өлімнен тіріледі, және Ишая 53:10 сол Жазулардың бірі. Ол «Өз ұрпағын» көреді, яғни Оның ісі орындалғандарды. Қайта тірілу таңында Ол Өзі өлген шашыраңқы қойларын жинады; Ол оларға барып, оларды көрді, және сол уақыттан бері Оған сенгендердің бәрін де. Оның ісі жауапсыз немесе жеміссіз қалмайды.
Мәсіх «Өз күндерін ұзартады». Мұнда қанша уақытқа екені айтылмаған, бірақ біз Оның «мәңгі жалғасатынын» және «әрқашан тірі» екенін қайта тірілген Адам және біздің өлмейтін Діни қызметкеріміз ретінде білеміз (Евр. 7:24–25). Құдайдың «ниеті» немесе мақсаты Оның қолында өркендейді. «Әке Ұлды сүйеді және барлық нәрсені Оның қолына берді» (Жох. 3:35; салыстырыңыз Жох. 13:3). Аспан мен жердегі барлық нәрсенің осы қайта тірілгеннің қолында екенін білу қандай жігерлендіретін!
