Жохан 5:27-де Әкесінің Соттау билігін Ұлына бергенін оқимыз, өйткені Ол Адам Ұлы. Алайда, Ол бірінші келгенде, соттау үшін емес, бүгінгі аятта айтылғандай, іздеу және құтқару үшін келді.
Лұқа Евангелиясы адамзаттың күнәкар ретіндегі үлкен қажеттілігін қанағаттандырған рақымды ерекше атап көрсетеді. Лұқа 15-тегі үш бөлімді мысалда біз бұл рақымның ауқымын көреміз. Бір қойын жоғалтқан адам оны тапқанша іздейді. Бұл, әрине, Иеміздің жоғалған қойларын іздегенін көрсетеді. Бір тиынын жоғалтқан әйел оны тапқанша іздейді. Бұл жанды сендірудегі және Мәсіхке жетелеудегі Киелі Рухтың субъективті жұмысын көрсетеді. Содан кейін, жоғалған ұлын үйіне қарсы алған әке – біздің Құдайымыз бен Әкеміздің әрбір тәубе еткен күнәкарды қалай қабылдайтынының тамаша суреті. Бүкіл Құдайлық жоғалған күнәкарларды құтқаруға мүдделі.
Иеміздің, Адам Ұлы ретінде, іздеуі керек болғаны, біздің шынымен жоғалғанымызды білдіреді: «Біз бәріміз қой сияқты адастық; әрқайсымыз өз жолымызға бұрылдық». Дегенмен, Иса Иеміз әрқайсымызды іздеп келді. Және бізді тапқаннан кейін, Ол бізді құтқарды. Құтқарылу қандай тамаша сөз! Біз жиі айтқандай, құтқарылудың өткен, қазіргі және болашақ аспектісі бар. Ол бізді күнәларымыздан және біз лайықты мәңгілік үкімнен құтқарды. Қазіргі уақытта, Ол бізді күнделікті өзімізден – тәннен және оның күшінен – сондай-ақ біз жиі білмейтін жолдағы көптеген қауіптерден құтқарып жатыр. Содан кейін, болашаққа келетін болсақ, Ол бізді күнәнің нағыз болуынан толықтай құтқарады, Ол Раптурада келгенде және Өзінің әрбір адамына даңқталған дене бергенде. Сонда біз Онымен бірге күнә ешқашан келмейтін сол жарқын және баталы көріністерде боламыз! Мүмкін бүгін!
