Евангелист Лұқа бізге Иеміз Исаның адамдығын ерекше көрсетеді. Ол он төрт рет дұға ететін Адам ретінде көрсетілген – Оның кемел тәуелділігінің куәлігі (Лұқа 3:21; 5:16; 6:12; 9:16, 18, 28; 10:21; 11:1; 22:17, 32, 41–44; 23:34, 46; 24:30 қараңыз). Басқа ешбір Інжілде Оның сонша рет дұға еткені айтылмайды.
Біздің Иемізде ілім мен тәжірибе арасында ешқандай айырмашылық болмады. Ол үйреткенін өмірде көрсетті, және Ол адамдарға айтқанындай болды (Жохан 8:25). Ол тек сөзбен ғана емес, іспен және шындықпен сүйді (салыстырыңыз 1 Жохан 3:18). Оның өмірі де адамның әрқашан дұға етіп, шаршамауы керек дегеннің ең жақсы үлгісі (Лұқа 18:1).
Назарет синагогасында Құдай Сөзін уағыздамас бұрын, Ол алдымен Сатана азғырған кезде шөлде оны өзіне қолданды. Сондықтан Оның екіжүзді заңгерлерден айырмашылығы, билікпен және күшпен уағыздағаны туралы оқығанымыз таңқаларлық емес (Матай 7:28–29 қараңыз).
Құдай біздің өмірімізде шынайылық пен шыншылдықты көргісі келеді! Ол көпшілік алдында мойындағанын немесе дауыстап уағыздағанын өмірде көрсететін адамдарды іздейді. «Сіздің әрекеттеріңіз соншалықты қатты айқайлап тұр, мен сіздің не айтып жатқаныңызды естімеймін!» деген сөз бар. Егер біздің өміріміз басқаларға айтқанымызды қолдамаса, онда біздің сөздеріміз немесе куәлігіміздің күші де, моральдық билігі де болмайды. Мысалы, егер біз христиандар ретінде жер бетінде қажылармыз, өйткені біздің шынайы үйіміз аспанда деп мойындасақ, және сонымен бірге мұнда өзімізді мүмкіндігінше ыңғайлы етсек, біздің куәлігіміз өте сенімді болмайды.
