Бұл жерде әрі пайдалы жігерлендіру, әрі бізді тоқтатуы тиіс ескерту бар. Мәсіхтің бауырластарына не істесек те, Оның Өзіне істелген болып есептеледі.
Біз Иеміз Исаға кез келген күні басқа сенушіге мейірімділік көрсету арқылы мейірімділік көрсете аламыз. Құдайдың халқына қонақжайлылық көрсеткеніміз, Оны үйімізде қонақ еткенімізбен бірдей. Егер біз оларға басты жатын бөлмені берсек, оны Оған бергеніміз.
Егер Құтқарушы патшалардың Патшасы және мырзалардың Мырзасы ретінде келсе, кез келген адам Ол үшін барлығын тез арада жасар еді. Бірақ Ол біздің есігімізге өте қарапайым кейіпте жиі келеді, және бізді сынаққа салатын да осы. Оның бауырластарының ең кішісіне қалай қарайтынымыз, Оған қалай қарайтынымызды көрсетеді.
Бір тақуа қарт уағызшы әулиелермен Сөзден бөлісу үмітімен бір жиналысқа барды. Оның жеке харизмасы болмады және динамикалық мінбер стилі де болмауы мүмкін. Бірақ ол Құдайдың қызметшісі болды және Иемізден хабары болды. Ақсақалдар оған жиналыстарға қалуды сұрай алмайтындарын айтып, қара геттодағы жиналысқа баруды ұсынды. Ол барды, және ондағы бауырластар оны жылы қабылдады. Жиналыстар аптасында ол жүрек талмасынан қайтыс болды. Бұл Иеміз сәнді жиналыстағы бауырластарға: «Сендер оны қаламаған шығарсыңдар, бірақ мен қаладым. Одан бас тарту арқылы сендер Менен бас тарттыңдар» дегендей болды.
Эдвин Маркхам өзінің «Ұлы Қонақ қалай келді» поэмасында Иеміздің армандаған сапарына мұқият дайындалған қарт етікші туралы баяндайды. Иеміз ешқашан келмеді. Бірақ қайыршы келгенде, етікші оның аяғына аяқ киім кигізді. Қарт әйел келгенде, етікші оған жүгін көтеруге көмектесіп, тамақ берді. Жоғалған бала келгенде, етікші оны анасына қайтарды.
Содан кейін тыныштықта ол бір дауыс естіді: Жүрегіңді көтер, өйткені мен сөзімді орындадым. Үш рет мен сенің достық есігіңе келдім; Үш рет менің көлеңкем сенің еденіңде болды. Мен аяғы көгерген қайыршы болдым, Мен сен тамақ берген әйел болдым, Мен баспанасыз көшедегі бала болдым.
«Осы менің бауырластарымның ең кішісінің біріне істегенің, Маған істегенің.» (Матай 25:40)
