Күтпеген нәтижелермен күресу
Жағдайлар біз күткендей болмаған кезде не істейміз? Бұл біздің бәріміз мезгіл-мезгіл кездесетін сұрақ.
Көңіл қалу
Соңғы төрт жылда мен Австралияның Мельбурн қаласындағы радиостанцияны сатып алу және басқару жұмыстарына кейбір христиан инвесторларымен бірге қатыстым. Радио шіркеу қызметкерлері жете алмайтын жерлерге жете алады. Біздің қызметіміз христиан еместермен байланыс орнатуға және оларды Құдайға тартуға бағытталған болатын. Біз мұның орындалуына мүмкіндік берген бірқатар кереметтерді көрдік. Австралия бойынша 40 радиостанцияға таралатын ток-шоу бағдарламасы арқылы көптеген адамдар Мәсіхке сенім білдірді. Құдай оны шіркеуге бармайтындарға жету үшін анық қолданып жатыр.
Бірақ бұл оңай жол болған жоқ, және біз әрдайым шектеулі қаржылық ресурстармен күрестік. Өткен жылы станцияны сақтап қалу үшін біз бірлескен кәсіпорынға кірдік, бірақ басқа тараптар күтпеген қаржылық қиындықтарға тап болып, бас тартты. Төлем қабілетсіздігімен сауда жасаудың орнына, біз станцияны нарықтық құнынан төмен бағамен сатуға мәжбүр болдық. Бұл біз ойлаған нәтиже емес еді, сондай-ақ Құдайдың бізге радиостанцияны не үшін бергенін де түсінбедік. Қаржылық базасы мықты болса, бұл бүкіл Австралия бойынша қызметке әкелуі мүмкін еді.
Келісімді аяқтауға еріксіз келіскенімізде, сатып алушы тойлады, бірақ біз оған қосылғымыз келмеді. Көлігіме барғанымда, күн батып бара жатқан еді, және бұл сапардың соңы екенін түсіндім. Бірақ сол сәтте Құдай: «Тоқта, мен таңертең күнді шығарамын. Бұл соңы емес. Бір тарау аяқталды, бірақ ертең жаңа тарау басталады. Сен үмітсіздікке салынып, бәрі жоғалды деп ойлайсың ба? Әлде ертең жаңа тарауды жазу үшін Менімен бірге боласың ба?» дегендей болды.
Кімнің қызметі?
Содан бері мен Құдаймен күресіп келемін. Ол: «Бұл сенің радио қызметі қандай болады деп ойлаған көзқарасың ба? Сен өзіңді соған арнадың ба? Жоқ, олай емес. Бұл Менің қызметім және Менің шақыруым, және Мен оны Өз жолыммен істеймін. Сен өзіңде болған белгілі бір көзқарасқа сендің бе, әлде егемен Құдайға, аспан мен жердің Иесіне сендің бе?» деді.
Келісім жасалған күні біреу маған мына аяттарды факспен жіберді:
Сондықтан біз көңілімізді түсірмейміз. Сырттай тозып бара жатсақ та, іштей күн сайын жаңарып жатырмыз. Өйткені біздің жеңіл және уақытша қиындықтарымыз бізге олардың бәрінен әлдеқайда артық мәңгілік даңққа қол жеткізеді. Сондықтан біз көрінетінге емес, көрінбейтінге назарымызды аударамыз. Өйткені көрінетін уақытша, ал көрінбейтін мәңгілік (2 Қорынттықтарға 4:16-18 NIV).
Хабаққұқ та қиын кезеңдерді бастан өткерген адам. Ол күш салғанның бәрі сәтсіздікке ұшырады. Бірақ соған қарамастан ол былай деп жазды:
Інжір ағашы бүршік атпаса да, жүзім сабақтарында жүзім болмаса да, зәйтүн өнімі сәтсіздікке ұшыраса да, егістіктер тамақ бермесе де, қорада қой болмаса да, қорада мал болмаса да, мен Иеге қуанамын, мен Құтқарушым Құдайыма қуанамын (Хабаққұқ 3:17-18).
Ақыл және әлем
Киелі кітап сенушілерге көру арқылы емес, сенім арқылы өмір сүруді айтады (2 Қорынттықтарға 5:7). Бірақ екі қиындық бізге жиі кедергі болады – біздің ақылымыз және айналамыздағы әлем.
Жағдайлар біз ойлағандай болмаған кезде, біз оларды шеше аламыз деп күтеміз. Біз себептерді, дереу негіздемені іздейміз. «Құдай не істеп жатқанын білуі керек, сондықтан Оның мұны не үшін осылай істегенін анықтауға тырысайын». Біз оны логикалық тұрғыдан шешуге тырысамыз. Бұл біздің көпшілігімізде бар грек ойлауының нәтижесі. Біз бәрін шеше аламыз және әрбір жағдайды түсіндіруге болады деп ойлауға үйретілгенбіз.
Бұл еврей ойлауы емес, Құдай Өз халқын былай деп жігерлендірген жол емес:
Иенің қорқынышы – даналықтың бастауы (Забур 111:10; Нақыл сөздер 9:10).
Ол біздің бәрінен жоғары Құдайды мойындауымызды қалайды, Ол бізге Өзінің істерінің себептерін көрсетуді таңдауы мүмкін немесе таңдамауы мүмкін, немесе бізден сенуді және үміттенуді сұрауы мүмкін. Ол бізге көрсетуге міндетті емес. Біз түсінуге міндетті емеспіз. Мен Құдайдың әлі де егемен екеніне және Оның мақсаттары өмірдің орталығында екеніне, қазіргі сәтте олай көрінсе де, басқаша көрінсе де сенемін бе? Әлде жағдайлар мен ойлағандай болмағандықтан ренжимін бе? Біздің ақылымыз мұндай жағдайларда жиі жұмыс істемейді – біз неліктен және не үшін екенін түсінуді күтеміз.
Сеніммен өмір сүруге екінші кедергі – біздің осы адам өміріне қатты байланысты адамдар екеніміз. «Бес сезім» – біз шындықты өлшеу үшін сүйенетін нәрсе. Керісінше, Пауыл бізді «көрінбейтінге назарымызды аударуға» шақырады (2 Қорынттықтарға 4:17). Мұны қалай істейтінімізді түсіндіре аласыз ба? Көрінбейтін нәрсеге қалай назарымызды аударамыз? Бұл мүмкін емес сияқты естіледі.
Көрінбейтінге назар аудару
Тозер: «Біз әдетте көрінетін әлемді шынайы деп ойлаймыз және басқа әлемнің шынайылығына күмәнданамыз. Біз рухани әлемнің бар екенін жоққа шығармаймыз, бірақ оның «шынайы» сөзінің қабылданған мағынасында шынайы екеніне күмәнданамыз. Біздің қызығушылығымызды көрінетіннен көрінбейтінге ауыстыруымыз керек, өйткені ұлы көрінбейтін шындық – Құдай» деп жазды. Иә, біз көрінбейтін әлем, рухани әлем, өмірдің басқа өлшемі бар екенін мойындауымыз мүмкін. Бірақ сұрақ: біз Құдайымыздың көрінбейтін әлемін қаншалықты білеміз? Сондықтан Пауыл бізді көрінетінге емес, көрінбейтінге назарымызды аударуға шақырады.
Көрінбейтін әлемді қаншалықты білетінімізді тексеру үшін сынақтан өтейік. Бүгін таңертең сыртқы әлеміңізді ретке келтіруге қанша уақыт жұмсадыңыз? Таңғы ас ішу, қандай киім кию керектігін шешу, душ қабылдау, қырыну және т.б. Біздің сыртқы әлемімізге дайындалуға жұмсайтын уақытымызды қарастыру қызықты. Салыстырмалы түрде, бүгін таңертең рухани әлемге дайындалуға қанша уақыт жұмсадыңыз? Біздің мінез-құлқымыз көрінбейтін әлем туралы және біздің онда қаншалықты шынайы өмір сүретініміз туралы бірдеңе айтуы мүмкін – басымызда емес, руханиды мойындайтын жерде емес, мінез-құлқымызда көрінетін басымдықтарымызда.
Әрине, Құдайдың барлық халқы әрдайым сеніммен өмір сүруге және көре алмайтын Құдайға ілесуге шақырылған. Шәкірттер кереметтерді, Құдайдың бар екендігінің сыртқы дәлелдерін қалады. Бірақ Құдай біздің күнімізде олай істемейді. Ол бізді сеніммен Оған ілесуге және көрінбейтін нәрсе үшін өмірімізді құрбан етуге шақырады, біздің көзіміз бен қолымызда үнемі тұрған нәрсемен салыстырғанда.
Ескі өсиеттің құрметті адамдары туралы былай жазылған:
Бұл адамдардың бәрі өлгенде де сеніммен өмір сүрді. Олар уәде етілген нәрселерді алмады; олар оларды тек алыстан көріп, қарсы алды. Және олар жер бетінде бөтен және бөгде адамдар екенін мойындады. Мұндай нәрселерді айтатын адамдар өздерінің елін іздеп жүргенін көрсетеді. Егер олар тастап кеткен елін ойлағанда, олардың қайтып оралуға мүмкіндігі болар еді. Оның орнына, олар жақсырақ елді – аспандағы елді аңсады. Сондықтан Құдай олардың Құдайы деп аталудан ұялмайды, өйткені Ол оларға қала дайындады (Еврейлерге 11:13-16).
Олардың көзқарасын біздің материалдық ғасырымызда сақтау оңай емес. Олар жақсырақ елді аңсады; біз көретін нәрсе түпкілікті шындық емес.
Патшаға ілесіңіз
Мен Құдай патшалығы туралы ойды жақсы көремін: «Сенің еркің аспандағыдай жерде де орындалсын». Қандай әдемі сөздер! Бұл біздің шақыруымыз – Құдайдың еркі аспандағыдай жерде де орындалуын іштей іздеу. Бұл қазіргі заманның рухы емес. Адамдар көбінесе көретін және ұстай алатын нәрселермен айналысады; олар өз жандарын соған береді. Бірақ Құдай бізге сынақ береді: Оның еркі бүгін жерде аспандағыдай орындалуын іздейміз бе? Құдай біздің жер бетіндегі аспан колониялары болуымызды қалайды – бүлікші планетада Құдай билік ететін жерлер.
Сенім Құдайдан келеді және ол бізге Оған сенуге мүмкіндік береді – жағдайлар бізге түсінікті болса да, болмаса да, немесе қазіргі сәтте үміт көре алсақ та, көре алмасақ та. Біздің үмітіміз сүйіспеншілікке толы Құдайда, аспан мен жердің егемен Иесінде болсын, Ол әлемді Өз қолында ұстайды. Біз бұл көзқарасты өмірдің әрбір аспектісіне әкелейік, сонда біз Оны жақсырақ танып, әрбір жағдайда Онымен бірге жүруді үйренеміз – және Оның жаңа өмірін басқаларға әкелеміз.
