Титке жазылған хатта Тихик туралы тағы бір рет айтылады. Елші Титті босату үшін Критке екі бауырды жіберуді қарастырып жатқанын жазады, сонда Тит елшіге келіп көре алады. Біз Пауылдың Титке жазған хатынан Криттің Иемізге қызмет ету оңай жер емес екенін білеміз (1:12–13). Бірақ Тихик елші Пауылдың ойынша, ол жерде Иемізге қызмет ете алатын бауыр еді, өйткені ол адал болатын. Иеміз Иса бізге қиын жерде де Оған қызмет етуді сеніп тапсыра алар ма еді?
Жаңа Өсиетте Тихик туралы соңғы рет 2 Тімотеге жазылған хатта айтылады. Осы хатты жазған кезде, елші түрмеде отырған, жақында өмірінен айырылатын еді. 1-тарауда біз Азиядағылардың бәрі – Тихик шыққан провинция (Елшілердің істері 20:4) – елшіні тастап кеткенін оқимыз. Олар христиандықты тастамаған, бірақ олар елшінің шіркеудің аспандық шақыруына сәйкес өмір сүру туралы ілімі мен үлгісінен бас тартқан (салыстырыңыз Філіпіліктерге 4:9). Енді 4-тарауда Пауылдың әріптестері туралы қосымша мәліметтерді оқимыз. Бұрынғы әріптесі Демас оны тастап кеткен, өйткені ол қазіргі дәуірді сүйген (10-тармақ). Кресценс пен Тит екеуі де өз қызмет салаларына кеткен (10-тармақ). Оның өмірінің соңғы сағаттарында тек Лұқа ғана онымен бірге болған. Содан кейін ол: «Тихикті Ефеске жібердім» дейді. Мұнда біз Тихиктің елшінің өмірінің соңына дейін адал болғанын көреміз. Адал деген сөздің бір мағынасы – «сенім артуға болатын адам», және біз мұнда Пауылдың «Азиядағылардың бәрі... менен теріс айналғаннан» кейін де Тихикке сенім арта алғанын көреміз (2 Тімотеге 1:15). Ол қиын уақытта да соңына дейін адал болды.
Ал сіз бен біз ше? Қиындықтарға қарамастан, соңына дейін адал боламыз ба? Ол келгенге дейінгі осы соңғы күндерде Иеміз Иса мен бауырларымыз сенім арта алатын адамдар боламыз ба? Оның даңқы үшін солай болсын!
